اکواریوم

اکواریوم جیست؟

آکواریوم ظرفی است شیشه ای که در آن گیاهان و جانوران آبزی(معمولا ماهیها) نگه داشته می شوند. همانطور که واژه باغ وحش برای اشاره به محلی که در آن جانوران روی خشکی زندگی می کنند، مورد استفاده قرار می گیرد، واژه اکواریوم هم به یک بنای عمومی که در آن گروه زیادی از گونه های آبزی نگهداری می شوند اشاره می کند.
اکواریوم بعنوان یک سرگرمی:در سال 1665 ساموئل پپیس (روزنامه نویس) نوشت که در لندن دسته ای از ماهیها کمیاب در یک ظرف شیشه ای پر آب نگهداری می شوند که آنها برای همیشه در این ظرف زندگی خواهند کرد و واضح است که همه آنها ماهیهاخارجی هستند.
این ماهیها، ماهی قرمز نبوده و بیشتر آنها ماهیهای بهشتی Macropodus operecularis، بودند. ماهیهای بهشتی یک نوع ماهی باغچه ای آشنا هستند که در پلوک (سوئیس) و چین، یعنی جایی که شرکت هند شرقی تجارت می کرد، زندگی می کنند. در قرن هجدهم آبراهام ترمبلی (زیست شناس) مارماهیانی را که در کانال Bentink residence sorgvliet هلند می یافت را در ظرف شیشه ای cyndrical بزرگی نگهداری می کرد وروی آنها مطالعات خود را انجام می داد. اما نگهداری ماهی در اکواریوم زمانی در بریتانیا بعنوان یک سرگرمی رواج پیدا کرد که اکواریوم های مزینی با اسکلت آهنی در نمایشگاه بزرگ انگلیس در سال 1851 به نمایش در آمدند. اکواریوم های شیشه ای تحولی در محفظه های wordion لعابی بوجود آورد که در سال های 1830 برای بستانکاران بریتانیایی ساخته شد تا بتوانند گیاهان ثابومی را در طول سفرهای طولانی دریایی حفظ کنند.
آلمانیها نیز همانند انگلیسی ها علاقه وافری نشان می دادند و با گذشت یک قرن هامبورگ به بندری برای ورود گونه های ناشناخته تبدیل گشت.همانطور که منازی مسکونی در سراسر دنیا پس از وضعیت زندگی استاد درجنگ جهانی اول به برق مجهز شدند، اکواریوم ها نیز روزبه روز رواج بیشتری یافتند. بوسیله جریان الکتریسیته وابستگی آنها به نور طبیعی از بین رفت و تصویه و تهویه آنها امکان پذیر شد. در طول اوایل قرن بیستم بسیاری از گونه های ماهیهای رنگی کوچک از ماتائوس، برزیل، بنگلوک، سیام، جاکارتا، شرق هندوی، داچ تبار، کلکته، هندو دیگر بندرهای استوایی صید و صادر شدند. پس از اینکه ماهی جنگجوی آسیایی (Betta spdendens) در سال 1893 در فرانسه پرورش یافت، تکنیکهای تخم ریزی موفق به تدریج ترویج یافت. پرورش ماهیها در اسارت برای تجارت اکوایوم امروزه در فلوریدای جنوبی، سنگاپور، هنگ کنگ و بنکک متمرکز شده است، در هاوایی و سری لانکا هم به صورت صنعت کوچک رواج دارد.اکوایوم های آب شیرین بعنوان معمولترین نوع اکواریوم رواج دارند، اما اکواریوم های دریایی (آب شور)، اخیرا محبوبیت یافته اند. تکنیکهای نگهداری شقایقهای دریایی، بعضی از مرجانها و خانواده خرچنگها از دهه 1980 رو به پیشرفت گذاشت و ساخت آبسنگ های دریایی کوچک را ممکن ساخت.
از اواسط دهه 1990 برنامه های جفت گیری ارگانیسم های دریایی در اسارت برای تجارت اکواریوم رشد چشمگیری داشت و فشارهای محیطی بر محل زندگی آبسنگ ها نیز بعنوان یک محرک این روند را تسریع بخشید.اکوایوم ها در اندازه های مختلف دیده می شوند، بعضی از آنها به اندازه یک ظرف کوچک هستند و برای اسکان موقت یک ماهی قرمز جوان مناسب می باشند و بعضی دیگر اکواریوم های عمومی بزرگی هستند که می توانند تمام اکوسیستم های دریایی را در خود جای دهند. کوچکترین سایز برای یک اکواریوم خانگی 10 گالناست که البته اندازه 20 گالن بیشتر توصیه می شود. سیستم های اکواریومی بزرگتر مناسب تر هستند.با ظهور اکواریوم های هلندی و عکس های تاکاشی آمانو در دنیای آکواریوم طبیعی علاقمندان آبزیان در دهه های 80تا90به گیاهان آبزی روی آورند.مهمترین مشکل تکنولوژی، وارد کردن گاز ها به مخزن ماهی ها، هم برای کنترل جلبک ها و هم برای فراهم کردن کربن برای رشدگیاهان آبزی بود.اولین اکواریوم عمومی در پارک Regentلندن در سال 1853 گشایش یافت. بلافاصله بعد از آن پی تی بارنام(P.T Barnnm) اولین اکواریوم آمریکایی را در برادوی، نیویورک افتتاح کرد.پیرو نمونه های اکواریومی نیویورک و سانفرانسیسکو، شهرهای بزرگ نیز شروع به گشایش اکواریوم های عمومی نمودند. اکثر اکواریوم های عمومی در نزدیکی دریا واقع شده اند تا بتوانند از ذخیره دائمی آب دریا استفاده می کنند.یکی از اولین اکواریوم هایی که در خشکی ساخته شد اکواریوم شد شیکاگو (shedd Aquarinm) بود که توسط ماشینهای مخزن داری که روی ریل حرکت می کردند، آب دریا را دریافت می کردند. اکواریوم عمومی از بسیاری جهات به یک باغ وحش و یا موزه شبیه است. یک اکواریوم خوب باید آنقدر جاذبه داشته باشد که تماشاگران را برای جندین بار به سوی خود جلب کند برای این امر این اماکن را بعد از ظهرها برای مراسم خاص اجاره می دهند.در اکواریوم Monterey Bay، یک تانک ماهی کم عمق با پرتو ماهیهای معمولی بطوری پر شده است که بازدید کننده می توانند پوست چرم مانند ماهی را در هنگام عبور احساس می کند.همانند باغ وحش ها، اکواریوم ها نیز گروه تحقیق ویژه ای برای مطالعه عادات و بیولوژیکی نمونه های خود دارند. در سالهای اخیر اکواریوم های بزرگ سعی در صید و پرورش گونه های مختلف ماهیهای اقیانوسیهای آزاد و حتی ژله های دریایی کرده اند. این کار بسیار مشکلی است چرا که این موجودات هرگز در شرایط صلمی و سطوح سخت برخورد نمی کنند و طبق غریزه نمی توانند از دیواره ها دور شوند.

ایجاد چرخه آکواریم، بدون نیاز به ماهی

وقتی که یک آکواریم جدید را نصب می کنید، مهمترین مرحله ای که قابل بحث است معروف به چرخه و سیکل آکواریم می باشد. اولین دوره ( که حدود 4 الی 6 هفته طول می کشد )، زمانی است که کلونی باکتریهای مفید شروع به رشد می کنند و به پروسه تجزیه مواد زائد تولید شده بوسیله آبزیان، کمک می نمایند. در طول چرخه آکواریم، سموم - بیشتر آمونیاک و نیتریت - به میزان بالایی افزایش می یابند تا زمانی که کلونی باکترهای مفید به حد کافی برای تجزیه آنها رشد کنند. از هنگامی که وجود زباله ها و مواد دفعی ماهی ها به عنوان نقطه آغازین چرخه آکواریم به حساب می آمد، بطور سنتی چرخه را به این نحو آغاز می کردند که تعدادی ماهی مقاوم و قوی (مانندZebra Danios) را به آکواریم می افزودند و اجازه می دادند که مواد دفعی آنها چرخه آکواریم را برقرار کنند. این متد براستی مؤثر است، هرچند که این سموم حتی برای ماهی های مقاوم هم بسیار استرس زا هستند. آمونیاک سمی است بسیار قوی و اثر آن بر روی دستگاه تنفس ماهی ها را می توان با اثر شامپویی که به چشم انسان وارد می شود مقایسه کرد - می سوزاند! - حتی بدتر از این، سبب پایداری آسیب بافتهایی می شود که در تنفس ماهی نقش دارند. این آسیب ها بقدری جدی هستند که ممکن است باعث مرگ ماهیها شوند و حتی اگر برخی از آنها بتوانند این وضعیت را تحمل کنند، طول عمر آنها بسیار کاهش خواهد یافت و اغلب بجای اینکه 3 تا 10 سال عمر مفید داشته باشند، ظرف چند ماه می میرند. در بسیاری از موارد، مردم برای شروع کار و در آکواریمی که تازه آنرا به کار انداخته اند برخی از ماهیانی را انتخاب می کنند که اصلاً تمایلی به قرار گرفتن در چنین محیط به اصطلاح صفر کیلومتری را ندارند. آنها این ماهی ها را می خرند فقط به خاطر اینکه کسی به آنها گفته این ماهی ها برای شروع چرخه خوب هستند؛ اگر واقعاً اینطور باشد!!!در سالهای اخیر، اکنون که اطلاعات بیشتری در مورد شیمی و بیولوژی ماهی های آکواریمی دریافتیم، به این تشخیص رسیده ایم که تنها عامل لازم برای انجام شدن چرخه ابتدایی، مواد دفعی ماهی ها نیست، بلکه خود آمونیاک است. بنابراین به این نکته می رسیم که از خود درباره ضرورت قرار دادن ماهی های ضعیفمان در معرض عذاب و شکنجه ای که در بالا شرح آن رفت، سؤال کنیم. خوشحالم از این که باید بگویم جواب اینست: واقعاً ضرورتی ندارد. روند رشد در چرخه آکواریم روشی است که به (Fishless Cycling) یعنی چرخه فاقد ماهی معروف است. این روش بیشتر از روش سنتی، انسانی بنظر می رسد چرا که - همانطور که از نامش پیداست - در آن از ماهی استفاده نمی شود. انجام آن بسیار ساده است و من چرخه آکواریم های بسیاری را به این روش برقرار کردم و از نتایج آن بسیار راضی و خشنودم. چرخه آکواریم در زمان طبیعی خودش انجام می شود و شما واقعاً نمی توانید آن پروسه را به اجبار بوجود آورید. اگرچه من در تجربیاتم روش برقراری چرخه بدون وجود ماهی را بسیار سریعتر از روش سنتی یافتم. آکواریم 100 لیتری من که چرخه آن با روش سنتی برقرار شده بود شش هفته کامل طول کشید.
در حالی که با این متد به نتایج زیر دست یافتم:
آکواریم 40 لیتری (10گالن ) - بدون گیاه هفت روز
آکواریم 70 لیتری (18گالن )- گیاهدار 2 هفته
آکواریم 23 لیتری ( 6 گالن )- گیاهدار 10 روز
آکواریم 23 لیتری ( 6 گالن ) - بدون گیاه 3 هفته

این متد چطور کار می کند ؟

تنها به دو چیز احتیاج دارید: منبعی از آمونیاک و کیت آزمایش برای ترکیبات نیتروژن.
شما یک کیت برای آزمایش آمونیاک نیاز دارید و یکی برای نیتریت. داشتن یک کیت برای نیترات نیز می تواند بخوبی کمک کننده باشد، اما من دریافتم که همان دو کیت اول برای ایجاد این چرخه مهمتر و کافی است. ( دقت کنید که دو اسم نیتریت و نیترات با وجود شباهت زیادی که به هم دارند، دو فاکتور متفاوت می باشند که نقش آنها در چرخه نیتروژن و آسیبی که به ماهی ها وارد می کنند کاملاً متفاوت است. ) این کیت های آزمایش را در بازار و نیز از فروشگاه های اینترنتی می توان خریداری کرد یا از فروشگاه های ماهی و یا حتی از سوپرمارکت های زنجیره ای تهیه کرد. ( بستگی به محل زندگی شما دارد )بسیار خوب است که یک پیمانه درجه بندی شده برای اندازه گیری مقدار آمونیاکی که اضافه می کنید داشته باشید و همینطور تمام وسایلی که در نهایت برای تعویض آب به آنها نیاز دارید. برخی از مردم، مانند خود من، ترجیح می دهند برای انجام این چرخه از محصولات تجاری استفاده کنند و برخی نیز فکر می کنند که این محصولات فقط عامل هدر دادن پول است. اینها همه عقاید شخصی است و شما بطور قطع می توانید چرخه را بدون استفاده از باکتری های بسته بندی شده در بطری های تجاری هم ایجاد کنید چرا که آنها همه جا هستند، حتی بطور معلق در هوا.اگر شما یک آکواریم دیگر که قبلاً نصب شده باشد در دسترس خود دارید، استفاده از شن های آن می تواند در ایجاد چرخه بسیار کمک کننده باشد.این شن ها را در داخل یک جوراب یا جوراب شلواری قرار دهید و سر آنرا گره بزنید، سپس آنرا ته آکواریم جدیدی که بکار انداختید بگذارید تا اینکه بخوبی با باکتریهای عالی بذرپاشی شود. همچنین مقداری آب تمیز از آکواریم قدیمی به آکوراریم جدید اضافه کنید که به ایجاد چرخه کمک می نماید. حقه دیگری که می توانید بکار ببرید این است که فیلتر آکواریم جدید را برای یک هفته در آکواریم قدیمی قرار دهید و بعد به آکواریم جدید منتقل نمایید. یا اینکه بسادگی لوازم فیلتر جدید را برای یک هفته در آکواریم قدیمی قرار دهید و بعد آنرا در فیلتر مناسب قرار داده و قبل از شروع چرخه در آکواریم جدید بگذارید.اگر هم که این آکواریم جدید اولین آکواریم شماست و دسترسی به آکواریم قدیمی نیز ندارید، اصلاً نگران نباشید، چرا که باز هم می توانید از روش چرخه بدون ماهی استفاده کنید. بسیار خوب، دکوراسیون را قرار دادید و آکواریم را پر نمودید، فیلتر هم بخوبی بکار خود مشغول است. دمای آب را به اندازه 30 تا 32 درجه بالا ببرید . این عمل به سرعت چرخه کمک می نماید. اما نیاز نیست که شما صبر کنید تا دما به این حد برسد و بعد آمونیاک را اضافه کنید .
این کار را بعد از پر کردن آکواریم ، هر زمان که خواستید می توانید انجام دهید. اگر می خواهید که یک آکواریم محتوی گیاه داشته باشید، حتماً در طول چرخه این گیاهان را اضافه کنید ( برعکس ماهی ها، گیاهان مقادیر کم آمونیاک را دوست دارند) اما در اینصورت دما را به 25 تا 27 درجه کاهش دهید چرا که بیشتر گیاهان آب گرم را دوست ندارند. کیت آزمایش آمونیاک خود را آماده کنید. مقداری آمونیاک اضافه نمایید. با مقدارکم شروع کنید. فقط دو قاشق چایخوری برای یک آکواریم کوچک ( حدود 40 لیتر آب ) و نصف فنجان برای آکواریم های بزرگ ( حدود 200 لیتر ). حدود یک ساعت صبر کنید و اجازه بدهید که آمونیاک منتشر شود و بگردش درآید. حال آزمایش کنید. هدف شما باید قرائت رنج آمونیاک در حدود 3 تا 5 میلی گرم بر لیتر(یا ppm) باشد. اگر قرائت آمونیاک صفر بود.مقدار بیشتری به آب اضافه کنید نه خیلی زیاد؛ به هر صورت شما یک ماده شیمیایی سمی را به کار می برید. اجازه بدهید که آکواریم به کار خود ادامه دهد. دوباره آزمایش کنید. به همین روش آنقدر این اضافه کردن آمونیاک و تست کردن را ادامه دهید تا اینکه به هدف تعیین شده برسید. برای اینکار ممکن است بخواهید که از محصولات تجاری استفاده کنید. فراموش نکنید که باکتریهای تجاری در بطری ها و به فرم آمونیاک غیر سمی وجود دارند و اگر از آنها استفاده می کنید قرائت آمونیاک شما بالاتر از حدی خواهد رفت که در هنگام استفاده نکردن از این محصولات شاهد هستید. شما ممکن است رنج آمونیاک را بالاتر از 6 ppm (parts per million
( مشاهده کنید که برای ماهی ها بسیار سمی است اما تا زمانی که از ماهی در چرخه استفاده نمی کنید نیازی به نگرانی در این زمینه نیست.بلافاصله پس از اینکه به رنج بالای آمونیاک دست یافتید، اضافه کردن آنرا قطع کنید و حالا زمانی است که باید در انجام آزمایش و اندازه گیری مقدار آن صبور باشید. اجازه دهید همه چیز روند خود را طی کند و به آزمایش آب ادامه دهید. روزی یکبار مناسب است و یا یک روز در میان. بعد از چند روز می توانید آزمایش مقدار نیتریت را مثل آمونیاک شروع کنید.
اگر مقادیری از نیتریت را مشاهده نکردید،مسئله ای نیست. این مسئله نیاز به زمان دارد. هنوز تعویض آب را انجام ندهید و باز هم اجازه بدهید که همه چیز روال خود را دنبال کند. وقتی میزان آمونیاک شروع به کاهش کرد باید بتوانید مقادیری از نیتریت را اندازه گیری کنید. وقتی که مقدار آمونیاک به صفر کاهش یافت، دوباره شروع کنید به اضافه کردن روزانه مقدار کمی از آن. فقط حدود یک قاشق چایخوری.هر وقت دیدید که میزان نیتریت شما به ماکسیسم خود رسیده و شروع به کاهش کرد، بدانید که تقریباً کارتان تمام شده است. در تجربیاتی که من داشتم چرخه آکواریم سه تا چهار روز بعد از این زمان کامل شد. اما این زمان برای افراد مختلف ممکن است متفاوت باشد. زمانی که میزان نیتریت و آمونیاک به صفر رسید چرخه آکواریم شما کامل شده است. حالا زمان آن است که مقدار زیادی از آب آکواریم را تعویض کنید ( در حدود 50 تا 80 درصد ). لوازم فیلتر خود را تعویض نکنید و در حین تعویض آب شن های کف آکواریم را نیز تمیز ننمایید. آکواریم را دوباره با آب مناسب پر کنید و دمای آن را تا حدی که برای ماهی انتخاب شده نیاز است پایین بیاورید. اجازه دهید که چند ساعت یا برای تمام مدت شب، همه چیز روال خود را طی کند . دوباره میزان آمونیاک و نیتریت را چک کنید و اگرمیزان هر دوی آنها هنوز صفر بود، چرخه آکواریم به خوبی انجام شده و آماده پذیرش ماهی می باشد. اگرچه در اکثر منابع این طور ذکر شده که بهتر است همه ماهی ها را دریک زمان به آکواریم وارد کنیم، برای آکواریم های با جمعیت های بالا و خصوصاً برای افراد مبتدی ، بهتر است که ماهی ها به آهستگی و با فاصله اضافه شوند- تنها چند عدد در هفته، تا اینکه - صرفنظر از روش کامل شدن چرخه آکواریم - کلنی باکتریها همزمان با افزایش فضولات ماهی ها، فرصت رشد داشته باشند. اضافه کردن تمام ماهی ها در یک زمان اغلب سبب می شود که میزان آمونیاک و نیتریت حتی در آکواریم هایی که چرخه آن به خوبی انجام شده افزایش یابد که ممکن است باعث تلفات گروهی ماهیان و یا سبب ایجاد بیماری شود که علت آن سست و ضعیف شدن ماهی هاست. درصورتیکه جمعیت آکواریم بالاست، سرعت افزودن تدریجی ماهی ها باید به گونه ای باشد که جمعیت آکواریم، یک ماه بعد از پایان چرخه، کامل شود.

تنظیم PH در آکواریم های آب شیرین

یکی از مشکلات عمومی و اصلی آکواریم داران نگهداری و حفظ PH در یک میزان ثابت است. خیلی از افراد متوجه اهمیت نقش PH و فاکتورهایی که بر روی آن تأثیر می گذارند، نیستند. زمانیکه PH را در نظر می گیریم، بیشتر از اینکه هدف خود را، حفظ کردن یک PH ثابت فرض کنیم، باید سعی کنیم هدف ما متعادل نگاه داشتن آن باشد. اگر چه ممکن است PH=7 بهترین و مطلوبترین PH برای ماهیان باشد ولی در هر مقداری بین 6/6 و 8/7 ماهی ها می توانند به زندگی عادی خود ادامه بدهند. ما به عنوان آکواریم دار باید از اتفاقاتی که موجب تغییرات ناگهانی PH می شود، جلوگیری نماییم. خاصیت تغییر پذیری PH آب می تواند بوسیله ظرفیت بافرینگ شناخته شود. شما می توانید ظرفیت سیستم بافرینگ خود را با اندازه گیری میزان سختی آب بدست آورید. میزان سختی بین 4-6 یا کمی بالاتر معمولا برای نگه داشتن سیستم بافری و به تبع آن نگهداری یک PH ثابت کافی می باشد. وقتی که سختی آب آکواریم شما زیر 4 باشد، به این معنی است که سیستم بافرینگ کافی نیست و احتمال سقوط PH وجود دارد. وقتی که میزان PH بالاست سختی آب را بین 6 تا 12 فرض می کنیم. اکثر آکواریم داران میزان کربنات را برای تنظیم درجه سختی انتخاب می کنند که میزان کربنات کلسیم در آب می باشد. این تست همچنین برای نگهداری و تنظیم یک سیستم بافری مناسب، مؤثر است که برای آن اندازه گیری یکی از مقادیر سختی کل و یا سختی کربنات لازم است، ولی اینکه هر دو را مستقلاً اندازه گیری کنیم نیاز نیست. خوشبختانه آکواریم شما معمولاً دارای منبعی طبیعی از کانی های نامحلولی است که یک سیستم بافری تشکیل می دهند و PH را در حد مطلوب حفظ می کنند. تمام این کانی های نامحلول روی هم سختی تام آب آکواریم شما را می سازند. شما نیاز دارید که تست سختی تام را انجام دهید. دانستن این که PH آب آکواریم شما در حد مناسب است نمی تواند گویای موفقیت کامل باشد. تنها با انجام تست سختی تام است که می توانید پیش بینی کنید PH بعد از آنکه تنظیم شد در همان حد باقی خواهد ماند یا خیر. این مسئله ناشی از چرخه های بیولوژیکی طبیعی است که در آکواریم شما روی می دهند. مانند تنفس ماهی ها و ضایعات و کثیفی های معلق و ته نشین شده که نتیجه آن خنثی شدن یون بیکربنات ساخته شده بوسیله سیستم بافرینگ است. آکواریم داران بوسیله تعویض های مکرر و منظم آب آکواریم و نگهداری های روتین، مثلاً تعویض فیلتر و تمیز کردن تصفیه زیر شنی، این نقصان را جبران می کنند و بدینوسیله به سختی آب می افزایند.در اینجا بطور خلاصه توضیح می دهیم که چرا هر یک از این نگهداری های روتین آکواریم، برای پایدار نگهداشتن PH لازم هستند. باید بدانید هر کجا که در آکواریم شما ذرات زائد انباشته می شوند، تولید تجمعی از فرآورده های فسفاتی می کنند. تجمع مواد زائد بر روی بستر ماسه ای و لایه فیلتر شما میزان فسفات را در آکواریم افزایش می دهد. یونهای فسفات آزاد می توانند با مواد بافری کلسیمی پیوند تشکیل داده و موجبات ته نشین شدن کلسیم را در آکواریم فراهم کنند.
به این شکل توانایی تنظیم و تعادل PH
کاهش می یابد. به همین دلیل است که تمیز نگهداشتن لایه فیلتر، بستر، فضای زیر ماسه ها و تعویض های مکرر قسمتی از آب، بسیار با اهمیت می باشد. بعلاوه آب شیر محتوی یونهای بافری می باشد و شما می توانید با تعویض مکرر بخشی از آب به جایگزینی این یونهای بافری از دست رفته کمک کنید. این مسئله در مورد تمام آکواریم ها اهمیت دارد چرا که تنفس ماهی ها و ذرات زائد انباشته شده به تنهایی می توانند سبب کاهش توانایی سیستم بافری در تنظیم PH شوند. حال سؤالی که مطرح می شود این است که اگر ماهیی که قصد نگهداری از آن را داریم نیاز به یک PH مخصوصی داشت چه کاری باید انجام دهیم. اگر PH آبی که ماهی شما آن را ترجیح می دهد نزدیک به PH طبیعی آب موجود در آکورایم شما است، توصیه می شود که تغییری در آن اعمال نکنید. در غیر اینصورت، یعنی اگر PH طبیعی آب آکواریم شما از PH مورد نیاز ماهیی که قصد نگهداری از آن را دارید زیاد فاصله دارد، کارهایی هست که باید انجام دهید. اجازه بدهید با روش افزایش سطح PH شروع کنیم. امروزه تعداد زیادی افزایش دهنده PH در فروشگاه ها وجود دارد. محصولات مایع را وقتی به تنهایی استفاده کردم، در حد 50/50 با موفقیت همراه بود. همچنین نیاز به محصولی دارید که بتوانید با آن توان سیستم بافری آکواریم خود را بالا ببرید. برای نگهداری PH در یک مقیاس بالا، به شما استفاده از یک بستر بافری مثل مرجان های خرد شده را پیشنهاد می کنم. شما می توانید این مرجانهای خرد شده را به آکواریم کنونی خود اضافه نمایید. من خودم مرجانهای خرد شده را داخل یک کیسه توری قرار داده و آنرا زیر بستر آکواریم جای داده ام. برای اینکه PH آکواریم خود را در حدود 6/7 حفظ کنید، به ازای هر 40 لیتر آب نیاز به 1 کیلوگرم مرجان خرد شده دارید. برخی از آکواریم داران، این کیسه محتوی مرجان های خرد شده را مانند یک لایه در سیستم فیلترینگ خود قرار می دهند. این متد به شما اجازه استفاده از مرجان های خرد شده درشت تر را نمی دهد. اما اگر شما در حد کمی نیازمند تعدیل و سازگاری در سیستم بافری خود هستید این روش می تواند مؤثر باشد. اگر ترجیح می دهید که از مرجانهای خرد شده استفاده نکنید، پودرهای زیاد دیگری در بازار وجود دارد که عمل افزایش سختی آب یا خاصیت قلیایت آنرا انجام می دهند. شما به راحتی توانید این پودرها را طبق دستورالعمل آن به آکواریم خود بیافزایید. البته این متدها گرایش به ایجاد تغییرات شدید در سختی آب دارند که اگر در تنظیم سختی و PH ورزیده و با تجربه نباشید، ممکن است خطرناک باشند. بی خطرترین متد همان استفاده از مرجان های خرد شده می باشد.پس از اینکه توانایی بافرینگ آکواریم خود را تقویت نمودید، می توانید PH آب را در درجه دلخواه تنظیم کرده و به آکواریم بیافزایید. محصولات زیادی در فروشگاه ها موجود است که اینکار را انجام می دهند. اغلب اوقات آبی که برای آکواریم استفاده می کنید به طور طبیعی دارای PH بالایی است و شما فقط نیازدارید که با اضافه کردن مرجانهای خرد شده به تقویت سیستم بافری خود کمک نمایید تا بتوانید PH را در همین سطح بالا حفظ و نگهداری کنید. اما پایین آوردن PH کاری سخت تر است. اگر فکر می کنید که می توانید براحتی با اضافه کردن مواد کاهش دهنده PH سطح آنرا پایین بیاورید کاملاً در اشتباه هستید، چرا که سیستم بافری شما بسادگی و بسرعت میزان آنرا به همان مقدار طبیعی خود افزایش خواهد داد. در واقع شما باید یونهای بافری را از آب آکواریم خود جدا کنید، به این شکل می توانید PH آب را نیز پایین بیاورید. بهترین راه برای انجام این کار اینست که یک دستگاه پالاینده آب ( دستگاهی که آب را سبک می کند ) تهیه کنید. این دستگاه آب شیر را بوسیله یونهای رزین که در خود دارد فیلتر می کند. آبی که حاصل می شود عاری از نمک و کانی های دیگر است و در واقع آبی است سبک و با سختی صفر. ( در مورد این دستگاه قبلاً و در مطالب گذشته وبلاگ صحبت شده است که دراینجا نحوه کار آن و چگونگی ساخت نوع دست ساز آن را مروری میکنیم:درکارگاه های پرورش ماهی معمولاً از این دستگاه برای کاهش سختی آب و در واقع بدست آوردن آبی با سختی صفر ( آب سبک ) استفاده می کنند. این وسیله که داخل آن ماده شیمیایی بنام رزین یا صمغ شیمیایی است املاح اضافی آب را بخود گرفته و آب سبک و صفر درست می کند. قیمت این دستگاه گران است ولی چون مکانیسم ساده ای دارد می توان نمونه دست ساز آن را ساخت. شمایی از مکانیسم عمل این دستگاه را در شکل زیر می بینید. ) استفاده از این دستگاه بهترین روش برای پالایش آب و در نهایت بدست آوردن آبی است که مخصوص استفاده در آکواریم می باشد. همانطور که گفته شد بدون داشتن یک آب پالایش شده نیز می توانید PH آب را با مواد مخصوص اینکار کاهش دهید، ولی این تنظیم فقط یک یا نهایتاً دو روز پایدار خواهد ماند و بزودی دوباره به میزان اولیه خود بازخواهد گشت. ضمن اینکه این پایین آمدن و بالا رفتن مجدد PH، خطرناک تر و بدتر ازPH نامناسبی است که شما از ابتدا داشتید. این را هم باید اضافه کنم که برخی از آکواریم داران برای بدست آوردن آبی با سختی کم، از زغال سنگ استفاده می کنند. با قرار دادن زغال سنگ در فیلتر تصفیه کننده آب و یا قرار دادن یک لایه از آن در زیر بستر آکوراریم می توانید سختی آب خود را کاهش دهید. این تکنیک نیز می تواند بخوبی مؤثر باشد ولی دارای پیچیدگی بیشتری است و کمتر قابل پیش بینی می باشد و احتمالاً بهتر است که آکواریم داران کم تجربه از آن دوری نمایند. من به شخصه این طور فکر می کنم که بسیار آسانتر است اگر از ماهی هایی استفاده کنید که مناسب PH طبیعی آب آکواریم شما هستند. بخصوص اگر آب آکواریم شما دارای PH بالایی باشد، صدها نوع ماهی وجود دارند که می توانند براحتی در PH 6/6 تا 8/7 زندگی و رشد کنند. مطمئن باشید که کنترل PH برای مبتدیان، تجربه ای بسیار ناامید کننده است. من حدس می زنم 50% از مشکلاتی که در آکواریمهای جدید روی می دهند نتیجه همین کوشش آکواریم داران مبتدی برای تغییر میزان PH است.البته برخی از آکورایم داران واقعاً نیاز به تنظیم PH دارند و این یک نیاز مبرم برای آنان است ولی برای اکثر آنها همان PH طبیعی آبی که استفاده می کنید می تواند مناسب باشد

+ نوشته شده در  سه شنبه ششم بهمن 1388ساعت 2:31  توسط abtin  | 

اموزش ساخت

آکواریوم مکعبی شیشه ایست که درون آن ماهی یا سایر جانداران

( موش های آزمایشگاهی ، مار و ... ) نگه داری می شوند .

برای ساخت آکواریوم مراحلی را باید طی کنید که در پایین آمده است ، اما قبل از انتخاب اندازه ی تانک می توانید به قسمت توصیه ها رفته و پس از مطالعه ی آنها ؛ اندازه و کاربرد تانک خود را تعیین کنید .

وسایل مورد نیاز برای ساخت آکواریوم :

1- پنج قطعه شیشه  2- چسب آکواریوم  3- چسب نواری

نوع شیشه ها باید  با اندازه و حجم آکواریوم و به صورت زیر  تعیین شود  :

حجم کمتر از 60 لیتر = شیشه ی 4 میلیمتری  ؛  حجم بین 60 تا 80 لیتر = شیشه ی 6 میلیمتری و حجم بیش تر از 80 لیتر = شیشه ی 10 میلیمتری  .

 نکته : برای بدست آوردن حجم بر حسب لیتر باید طول ، عرض و ارتفاع آن را در هم ضرب کرده و بر 1000 تقسیم کرد .

آکواریوم شامل دو شیشه ی طولی است که هم اندازه با طول و ارتفاع تانک شما می باشد .

مثلاً در آکواریوم 100 در 30 در 40 سانتی متر ؛ شیشه های طولی = 100 در 40  .

شیشه های عرضی هم مساوی با عرض و ارتفاع ان می باشد .

مثلاً در مثال بالا ؛ شیشه های عرضی = 40 در 30 .

و  شیشه ی کف که اندازه گیری آن از بقیه سخت تر است ، چون اگر به طور مثال شما از شیشه های 4 میلیمتری استفاده می کنید باید طول و عرض آنرا 8 میلیمتر ( 2 شیشه ی  4 میلی متری  = 8 میلی متر )  بیش تر اندازه بگیرید .

روش ساخت :

ابتدا شیشه ی کف را  روی زمین قرار داده  و روی سطح یک طرف آن به اندازه ی عرض شیشه ( 4 ، 6 ، یا 8 میلیمتر ) چسب آکواریوم بریزید . سپس همانطور که به طور عمودی ثابت است آنرا با چسب نواری به شیشه ی کف متصل کنید تا بایستد . ( همانند شکل زیر ؛ خط های قرمز نشانه ی قرار داشتن شیشه  ، خط آبی چسب آکواریوم و مربع ها چسب نواری هستند . )

پس از خشک شدن چسب های درونی ، چسب را روی محل اتصال دو شیشه به صورت ضخیم ریخته و با آغشته کردن انگشتان به ریکا ، آن را روی چسب بکشید تا صاف شود .( خط های آبی در شکل بالا ) پس از 48 ساعت که چسب کاملاً خشک شد ، آنرا امتحان کرده تا از جایی آب ندهد . اگر آب داد محل را با چسب درزگیری کرده ، در غیر این صورت قابل استفاده است .

پل های آکواریوم : چون در آکواریوم های بزرگ چسب آکواریوم به تنهایی قادر به نگهداشتن شیشه ها نمی باشد ، توصیه می شود برای ساخت آکواریوم های با بیش از حجم 80 لیتر با استفاده از شیشه های اضافی بر استحکام شیشه ها افزوده و مانع از فرو پاشی آن شوید .

انواع پل و روش ساخت آنها به صورت زیر است :

1- پل کف : اگر عرض شیشه های اطراف 4 میلیمتر است . شیشه ی کف باید 6 یا 10 میلیمتر باشد ؛ یا روی شیشه ی 4 میلیمتری یک شیشه ی 2 یا 4 میلیمتری دیگر قرار داد تا اتصال شیشه های اطراف با کف محکم تر صورت گیرد .

2- پل طرفین : اگر تانک شما بیش از 200 یا 300 لیتر حجم دارد  ؛ برای پل باید یک شیشه ی دیگر روی شیشه های کناری چسباند تا فشار آب به شیشه های کناری منجر به شکستن آنها نشود . 

3- پل رویین : برای پل بالای تانک هم می توان با شیشه هایی با عرض 20 سانتی متر ، شیشه های طرفین تانک را به هم متصل کرد تا از هم جدا نشود . اگر طول تانک هم از 120 سانتی متر بزرگتر است توصیه می شود از سه پل ( یکی وسط و دو تا طرفین ) استفاده شود .

 

پس از انجام کامل مراحل بالا تانک شما برای بهره برداری آماده است و پس از شست و شوی آن با محلول ضد عفونی یا نمک می توان آنرا در روی میز مورد نظر گذاشته و آب ، وسایل و ماهی ها را در آن قرار دهید .

برای انتخاب نوع وسایل هم به قسمت وسایل آکواریوم رفته که علاوه بر معرفی وسایل ، طرز استفاده از آنها هم شرح داده شده است .

  

نکته : دقت داشته باشید چسب های آکواریوم کاملاً خشک شده و بوی آن از بین برود تا مشکلی برای ماهیتان پیش نیاید .

تذکر : هرگز آکواریوم پر از آب را جابجا نکنید ، چون آب به شیشه های طرفین فشار آورده و آنها را می شکند .

+ نوشته شده در  سه شنبه ششم بهمن 1388ساعت 2:29  توسط abtin  | 

انواع غذاي ماهي

 

ماهی ها از نظر تغذیه با یکدیگر متفاوت بوده و هر گروه از آنها مواد غذایی خاصی تغذیه می نمایند .ماهی ها یک گونه نیز در سنین مختلف ممکن است عادات غذایی متفاوتی داشته باشند .به طور کلی ماهی ها ممکن است گوشتخوار ، گیاهخوار و یا همه چیز خوار باشند .ماهی های گوشتخوار در مقایسه با ماهی ها گیاهخوار خود بدو دسته تقسیم می شوند ، اول ماهی هایی که از جانوران کوچک بی مهره تغذیه می نمایند.دوم ماهی ها ماهیخوار که غذای اصلی آنها را سایر ماهی ها تشکیل می دهند .در هر صورت معمولا حتی ماهی هایی که عادات غذایی خاصی دارند ، در سنین مختلف گاهی ممکن است بطور اتفاقی و یا انتخابی اقدام به خوردن انواع دیگر غذاها بنمایند .
نکته مهم این است که اکثرا در شرایط آکوآریومی می توان تا حدودی عادات غذایی بیشتر ماهی ها را تغییر داده و یا کنترل نمود .برای مثال سیکلیدها با اینکه عموما گوشتخوار هستند ، با وجود این بخوبی می توان آنها را با غذاهای آماده تغذیه نمود .اصولا ماهی ها حتی در شرایط طبیعی وقتی که غذای اصلی آنها پیدا نشود ، می توانند از انواع دیگر غذاها بطور موقت استفاده نمایند .بدون شک در صورتیکه غذا با سیستم گوارشی آنها مغایر و زمان تغذیه آنها از این غذا طولانی باشد ، رشد و نمو آنها کامل نخواهد بود و این بخصوص در مورد ماهی ها آکوآریومی صدق می کند ، زیرا ماهی ها به اجبار آنچه را به آنها داده می شود، می خورند .
در نگهداری و پرورش ماهی ها باید تا حد امکان سعی شود که بآنها غذایی داده شود که مشابه یا مترادف غذای آنها در محیط طبیعی باشد .از آنجاکه آپارتمان نشینی و زندگی ماشینی امروزی تولید یا جمع آوری غذاهای زنده و مخصوص ماهی ها را مشکل و یا غیر ممکن ساخته است ، کارخانه های تهیه مواد غذایی ماهی های تزیینی اقدام به ساختن انواع غذاهای آماده نموده در برخی موارد غذای خاصی برای هرگونه ماهی یا گونه های مشابه درست کرده اند .شکی نیست که این غذاها هرچند هم که کامل باشند جای غذاهای طبیعی را نمی گیرند ، با وجود این ، خوب یا بد امروزه شاید بیش از 90 درصد غذای ماهی ها زینتی از این منبع تامین می گردد .غذاهای آماده معمولا منشا جانوری و گیاهی داشته و اکثرا انواع ویتامی نها و املاح لازم نیز بآنها اضافه می شود .جانوران مختلف نه تنها از غذاها برای تولید انرژی و ماده سازی استفاده می نمایند ، بلکه مانند انسان از خوردن آنها هم لذت می برند .بنابراین حتی اگر برای تغییر ذائقه و دادن لذت بیشتر به ماهی هم شده باید سعی شود که بطور مرتب از دادن غذای آماده و آن هم منحصرا یک نوع از آنها خودداری شود .



انواع غذاهای ماهیان آکواریومی

- غذاهای خشک و آماده .
- غذاهای زنده .
- غذاهای منجمد .
- غذاهای گیاهی .


غذاهای خشک و آماده
این غذاها بطور معمول در همه آکواریوم فروشی ها فروخته میشود . معمولاً پولکی شکل است و در رنگهای مختلفی عرضه میشود . ترکیب اصلی تمام این غذاها مشابه بوده و برای ماهیانی مناسب است که در سطح آب و لایه های میانی شنا میکنند  . مثل ماهی های زنده زا , گوپی ها ، مولی ها و دم شمشیری ها و ماهی های همه چیز خواری مثل ماهی های طلایی . ترکیب اصلی این غذا از پودر ماهی و تخم مرغ و آرد جو است و ارزش غذایی محدودی دارد . غذای تترا نیز غذای خشکی است کهارزش غذایی بیشتری داشته و حاوی آنتی بیوتیک  نیز هست و مانع از بیمار شدن ماهی ها می شود . در ساخت این غذا از حرارت ملایم و افزودنی های ویتامینی استفاده شده است. ترکیب اصلی آن ها گوشت ، جلبک ها ، میگو ،صدف و انواع ویتامینها و اسیدهای چرب است و برای تمام انواع ماهی ها یک غذای مناسب به حساب می آید .
از انواع دیگه غذاهای خشک که برای ماهی ها مصرف می شود مغز میگو یا آگارآگار است . این غذا بصورت پودر و به رنگ نارنجی تیره فروخته میشه و باعث پر رنگ شدن و سر حال شدن ماهی ها و تولید مثل بیشتر و بهتر آ ن ها می شود . از این غذا هفته ای فقط یکبار باید استفاده بشه و در واقع یک غذای مکمل و تقویتی است .
 انواع کرم های فشرده مثل کرم توبیفکس Tubifex  ، کرم خونی یا Bloody Worm  و ...  نیز به صورت خشک عرضه می شود . گرانول ها نیز برای ماهی های بزرگ و ماهی های همه چیز خوار و عمقی زی مثل گربه ماهی ها و ماهی های طلایی استفاده می شود. این غذاها بخاطر سنگین بودن به کف آکواریوم فرو میروند و ماهی های کفزی از آن ها تغذیه می کنند . ترکیب این غذاها اغلب از دل گاو و اسفناج چرخ کرده و آرد سویا است که بصورت خشک عرضه میشود و ارزش غذایی نسبتاً خوبی دارد اما نباید دائم به ماهی ها داده شود.

غذاهای منجمد

بخش اصلی غذاهای ماهی را تشکیل میدهند . معروفترین این غذاها کرم خونی منجمد است که به صورت قرص های مکعبی شکل از لاروهای ریز و قرمز رنگ یخ زده که مملو از پروئین است عرضه می شود . این غذا برای تمام انواع ماهی ها عمومیت دارد  و هفته ای 4 بار پیشنهاد می شود. البته نوع خشک این غذا هم هست اما نوع منجمد آن ارجحیت دارد .
 نوع متداول و عمومی غذاهای منجمد دست ساز که آکواریومیست های حرفه ای تهیه میکنند , مخلوطی شامل میگوی گوشتی یا میگوی معمولی خوراکی و دل گاو یا گوسفند و اسفناج و سبوس گندم و ژلاتین است که یک غذای ایده آل برای تمام ماهی های آکواریومی و مخصوصن ماهی های گوشتخوار به حساب می آید . حتی می توان این غذا را بطور دائم به ماهی ها داد و غذای خشک را حذف کرد . تمام ماهی های آکواریوم این غذا رو دوست دارند .

 طرز تهیه غذای منجمد دست ساز
مواد لازم
- دل گاو یک عدد یا دل گوسفند 4 عدد .
- برگ مغز اسفناج نیم پز شده 100 گرم .
- میگوی گوشتی خوراکی 4 عدد .
- سبوس گندم و آرد سویا 4 , مجموعن قاشق غذا خوری .
- ژلاتین خوراکی مخصوص شیرینی پزی , یک ورق یا 2 قاشق غذاخوری پودر شده .
- پودر سیر , پنج گرم .
طرز تهیه :
گوشت دل گاو یا گوسفند که رگ و چربی های آن کاملاً گرفته شده به همراه میگو پاک شده و شسته و مقداری برگهای مغز اسفناج به مدت 5 دقیقه در مقدار خیلی کمی آب ÷خته شده , در چرخ گوشت , چرخ شود . بهتراست این مواد له نشود.  آرد سویا و سبوس گندم رابه مخلوط گوشت اضافه کرده و خوب به هم میزنیم . یک ورق ژلاتین یا 2 قاشق غذاخوری پودر ژلاتین را در مقدار کمی آب جوش حل کرده و بعد از کمی سرد شدن به مخلوط اضافه کرده و مخلوط می کنیم و بعد روی کیسه فریزری پهن کرده به نازکی لواشک در فریزر قرار میدهیم . هر بار موقع غذا دادن به ماهی ها , به مقدار مورد نیاز جدا کرده و به ماهی ها میدهیم . بهتراست قبل از دادن به ماهی ها یک قطره مولتی ویتامین هم روی آن بچکانید

  غذاهای زنده

در پرورش تجاری ماهی و طیور اکثرا ملاحظه می شود که در اثر تغذیه مصنوعی نه تنها مقاومت آنها در برابر بیماری کم شده و قدرت تولید مثل آنها کاهش می یابد ، بلکه رنگ و شکل ظاهری و مزه گوشت آنها نیز در مقایسه با انواعی که در طبیعت و با تغذیه طبیعی تولید می شوند ، کاملا متفاوت می باشد .
غذاهای مصنوعی هرچند هم کامل باشند ، با وجود این از نظر برخی املاح و مواد معدنی و نیز ترکیبات ویتامی نها بدون شک دارای کمبودهایی می باشند .دلیل اصلی آن اینست که هرگز نمی توان با غذای مصنوعی گوشت سفید یا قرمزی تولید نمود که از نظر مرغوبیت و مزه مشابه انواع طبیعی باشد .تغذیه مصنوعی ممکن است رشد و نمو دام یا ماهی مورد پرورش را در حد مورد نظر تامین نماید ، اما با وجود این اثر صد در صد طبیعی بر روی کار غدد داخلی و در نتیجه تولید مثل آنها دارد .
ماهی ها آکوآریومی در دو مرحله از زندگی خود احتیاج مبرم به غذای طبیعی دارند تا بتوانند از نظر تولید بافت و نیز فعالیتهای تولید مثل رشد و نمو کامل داشته باشند .اولین مرحله دوره رشد و نمو نوزاد پس از جذب کیسه زرده با مرحله ای است که بصورت بچه ماهی نسبتا کامل در می آید .دومی ن مرحله همزمان با شروع تولید عناصر تناسلی شامل تخم و اسپرم تا پایان دوره تخمریزی یا زنده زایی است .ماهی هایی که در این دو مرحله از زندگی غذای زنده و طبیعی دریافت نمایند ، رشد و نمو و تولید مثل آنها تا حدودی قابل مقایسه با ماهی ها در شرایط طبیعی می باشد .
برخی از ماهی ها در شرایط آکوآریومی اگر غذای مناسب و طبیعی کافی دریافت ننمایند ، هرگز قادر به تولید مثل نخواهند بود ولی برخی دیگر تا حدودی تولید مثل می نمایند اما قدرت باروری آنها و سلامت و مقاومت نوزادانشان قابل مقایسه با ماهی ها در شرایط طبیعی و یا ماهی هایی که قسمتی از جیره غذایی خود را بصورت غذای زنده و بخصوص همزمان با دوران باروری دریافت می نمایند، نمی باشد .
اگرچه تهیه ، تولید و تامین برخی از مواد غذایی زنده تا حدودی آسان است ، با وجود این اکثر آکوآریوم دارها و حتی آکوآریوم فروشیها و تولید کنندگان ماهی ها تزیینی چندان توجهی به آن مبذول نمی دارند .دلیل اصلی آن عدم آگاهی از انواع غذاهای زنده و شناخت آنها و نیز عدم تولید برخی از انواع آنها توسط بخشهای تولید کننده و عرضه آنها به علاقمندان می باشد .
معمولا غذای زنده به انواع غذاهایی گفته می شود که بصورت زنده به ماهی ها داده می شوند .اگرچه عده ای غذاهای گوشتی منجمد را نیز جزو غذاهای زنده به حساب می آورند با وجود این از آنجا که بین یک ماده غذایی زنده و نوع منجمد آن ، مخصوصاً با توجه به نحوه انجماد و مدت زمان نگهداری آن بصورت یخ زده تفاوت چشمگیری وجود دارد ، لذا بهتر است این غذاها را به دو دسته غذاهای زنده و غذاهای طبیعی تقسیم نماییم .بدون شک غذای زنده نیز خود غذای طبیعی است ولی از نظر فقدان واژه های خاص می توان این نامگذاری را قبول کرد .غذای طبیعی مورد نظر نیز ممکن است به صورت مختلف مانند تازه ، منجمد ، آرد و غیره وجود داشته باشد .
ساده ترین غذای طبیعی که می توان به ماهی ها داد گوشت تازه قرمز یا سفید فاقد چربی است که باید به اندازه های بسیار ، ریز و قابل بلع توسط ماهی ها به آنها داده شود .بدون شک ارزش غذایی گوشت خالص ، کمتر از ارزش غذایی کرم خاکی تکه تکه شده و یا سایر غذاهای زنده می باشد .علاوه بر گوشت قرمز و گوشت ماهی ، گوشت می گو و عضله صدفها ( در صورت در دسترس بودن ) قابل استفاده می باشند .مصرف گوشت تازه بمراتب بهتر از گوشت منجمد است .غذاهای زنده که می توانند مورد مصرف ماهی ها قرار گیرند دارای انواع زیادی هستند که برخی از آنها در شرایط خاص قابل تکثیر و پرورش بوده و برخی دیگر باید در موارد نیاز از محیط طبیعی خود جمع آوری شوند.
برخی از انواع غذاهای زنده بشرح زیر می باشند :  

  1- دافنی یا خاکشی ( خاکشیر )

شاید افراد کم سن و سال بخوبی دافنی یا خاکشی را نشناسند ولی آنهایی که از آب انبارهای قدیمی آب برداشته اند یا در منزلشان حوض وجود داشته است این حیوان را بخوبی می شناسند .دافنی ها جزو سخت پوستان ریز هستند که در بیشتر آبگیرهای آب شیرین یافت می شوند ، و چون شکل آنها تا حدودی شبیه دانه های خاکشیر است به آن خاکشی یا خاکشیر هم می گویند .در فرهنگ غربی به این حیوان بزبان عامی انه کک آبی می گویند زیرا تا حدودی شبیه به کک معمولی است.
دافنی ها جز بهترین مواد غذایی زنده می باشند که در همه جا یافت می شوند .البته نباید انتظار داشت که در هر برکه یا آبگیر بتوان آنها را پیدا کرد .معمولا در طبیعت بیشتر می توان توده های ابر مانند آنها را در برکه هایی که کنار محل ریزش آشغالهای شهری درست مبشود ، و نیز در آبگیرهایی که آب آنها چندان تمیز نیست، مشاهده نمود .
رنگ دافنی ها قرمز ، سبز یا خاکستری است ولی نوع قرمز آن مرغوبتر است .گاهی توده آنها بقدری بزرگ و متراکم است که از فاصله دور قابل تشخیص می باشد .عمق توده ممکن است از 5 تا 50 سانتیمتر تفاوت نماید .توده دافنی در اثر حرکاتی که دارد از دور بصورت ابر متحرک دیده می شود .از آنجا که دافنی های بزرگ نمی توانند مورد استفاده بچه ماهی ها قرار گیرند ، لذا برای تغذیه آنها باید با الک دافنی های ریز را جدا کرد .  

  جمع آوری دافنی از محیط طبیعی

پس از شناختن دافنیها و محلهای زیست آنها ، می توان با تورهای دستی خاصی که دارای چشمه های بسیار ریز است به صید اقدام نمود .قطر توردستی باید حدود 25 سانتیمتر و عمق آن 35 سانتیمتر باشد .توری باید بصورت استوانه ای و گرد و بدون درز داخلی دوخته شود .توری های مخروطی زیاد مناسب نیستند چون باعث مرگ و می ر بیشتر دافنیها می شوند .از تنذیب ( تنظیف ) و یا سایر پارچه های مشابه که دارای چشمه های توری بسیار ریزند می توان برای اینکار استفاده نمود .پس از پیدا کردن دافنی ها باید با حرکت دادن تور دستی در داخل آب بصورت 8 انگلیسی آنها را صید نمود .
دافنیهای جمع شده را باید در سطل آب ریخت و به محل مورد نظر برد .اگر آب داخل سطل گرم است می توان مقداری یخ برای خنک کردن آن بکار برد .دافنیها احتیاج به مصرف اکسیژن زیاد دارند و اگر اکسیژن محلول در آب کم شود ، دافنی ها به سطح آب می آیند .صیادان حرفه ای دافنیها، معمولا صبح زود که دافنی ها در سطح آب تجمع می نمایند آنها را صید می نمایند .پس از شروع وزش باد و بالا آمدن آفتاب ، دافنی ها معمولا به عمق آب می روند ولی در مواقعی که تراکم آنها زیاد است در سطح آب می مانند .اگر سایه بانی بر روی آب درست شود ، می توان تراکم دافنی ها را در زیر آب مشاهده نمود.
در مناطق معتدل حداکثر تراکم دافنیها در ماه اردیبهشت است .پس از آن با شروع فصل گرما بتدریج تراکم آنها کم شده و مجددا در اوایل پاییز افزایش می یابد .اگر سرما زیاد نباشد ، در فصل زمستان نیز می توان تراکم کمی از آنها را درآبها مشاهده نمود .بهترین آب مناسب برای رشد و نمو زیاد آنها آبی است که پ – هاش آن خنثی و یا کمی قلیایی باشد .  

  نگهداری دافنیها به طور زنده

اگر اکسیژن کافی در دسترس دافنی ها باشد ، در شرایط مساعد می توان تابستانها تا 3 روز و در بهاریا پاییز تا یک هفته آنها را در یک سطل آب به طور زنده نگهداری کرد .بنابراین اگر در بهار و پاییز هفته ای یکبار و در تابستان هفته ای دو بار در مواقع لزوم اقدام به جمع آوری آنها شود، کافی می باشد .  

  مضرات دافنیها

از آنجا که پوسته آنها نرم و غیر قابل نفوذ می باشد دارای اثر می لن بوده و اگر غذای اصلی ماهی ها را تشکیل دهند ، به اندازه کافی چاق نخواهند شد .این غذا را می توان با مواد نشاسته دار مانند گندم وچاودار پخته به طور متناوب به ماهی ها داد تا عیب یاد شده تا حدودی برطرف گردد .گاهی ماهی ها که علاقه زیادی بخوردن دافنی دارند ممکن است در اثر پرخوری از آن بمیرند .همواره با دافنیها ممکن است نوزاد برخی از انگلها یا سایر جانوران آبزی بیماری زا بداخل آکوآریوم انتقال داده شود که معمولا جداسازی آنها بعلت ریزی و یا بی رنگی امکان پذیر نیست .گاهی نیز دافنیها با آرواره های خود به بدن و برانشی بچه ماهی ها چسبیده و اکثراً باعث مرگ و میر آنها می شوند .  

  تکثیر و تولید دافنی

اگر چه احتمالا با ایجاد شرایط مساعد مانند پ – هاش با کمی قلیایی ، نور کافی و کمی کود گوسفندی می توان حتی در لگن های پلاستیکی رختشویی اقدام به تولید دافنی نمود ، با وجود این میزان دافنی تولید شده در چنین ظرفی فقط می تواند احتیاجات غذایی یک یا دو جفت ماهی را در طول سال تامین نمایند .
باایجاد شرایط یاد شده می توان اقدام به تولید دافنی نمود .برای این کار باید صید دافنی کم کم صورت گیرد و به تدریج کود به اندازه کافی به استخرها اضافه گردد .خاک خشک مخلوط به محلول پهن گوسفندی و کمی آرد سویا بهترین کود به حساب می آید .قبلا بهتر است این مخلوط در مجاورت نور آفتاب بخوبی خشک شود تا تخم و نوزاد جانوران مضری که احتمالا در داخل آن وجود دارد از بین بروند .پس از پر کردن استخرها از آب و افزودن کود قرار دادن مقداری دافنی مولد ، بعد از چند روز تولید مثل و افزایش آنها شروع خواهد شد .در استخرهای پرورش دافنی بهتر است در قسمتی از آن سایه بانی برای جمع شدن دافنی ها درست شود .کمی از آب استخر نیز باید هفته ای یکبار تعویض شود تا از غلیظ شدن آن جلوگیری شود .  

  2- سیکلوپس ها Cyclopses

در داخل استخر دافنی ها و اکثرا مخلوط به آنها سخت پوستان کوچک دیگری بنام سیکلو پس زندگی می کنند که اندازه آنها از دافنی ها کوچکتر و قد آنها کشیده تر است .حرکت آنها با جهش های متوالی و در یک خط راست انجام می گیرد .در فصل تخم ریزی اکثر ماده ها در طرفین بدن و در مجاورت دم دارای دو کیسه بزرگ تخم می باشند .برای تغذیه بچه ماهی ها ، باید سیکلوپسهای کوچکتر را با الک جدا کرد .
غذای اصلی آنها از فیتوپلانکتنها تشکیل می شود .سیکلوپسها بر خلاف دافنی ها فاقد آرواره مخصوص برای حمله به بدن بچه ماهی ها می باشند .با وجود این گاهی می توان سیکلوپس ها را چسبیده به بدن بچه ماهی ها مشاهده نمود .اکثرا در استخرهای کوچک پرورش دافنی ، سیکلوپس ها با رقابت غذایی ،کم کم باعث از بین بردن تراکم دافنی ها شده وخود جایگزین آنها می گردند .  

  3- آرتیما یا میگوی آب نیمه شور

یکی از بهترین غذاهای ماهی ها تزیینی، مخصوصاً بچه ماهی ها ، نوزاد آرتمیا است که یکی از سخت پوستان آبزی می باشد .تخم های بسیار ریزی آرتمیا که به آن برا ین شریمپ یا میگوی آبهای نیمه شور هم می گویند امروزه به صورت تجارتی تولید شده و در بسته های کوچک فروخته می شود .در ایران این آبزی به مقدار بسیار زیاد در دریاچه ارومیه ( رضاییه ) زندگی می کند و در واقع تنها حیوانی است که در این دریا زندگی می کند .در اواخربهار و در تابستان و پاییز می توان توده های تخم را به صورت شناور در قسمت شرقی و جنوب شرقی دریاچه مشاهده کرد .برای تغذیه آنها می توان مقدار کمی کاه تخمیر شده یا گیاه پوسیده را در داخل آب محتوی آنها قرار داد .انفوزوئرها و سایر مواد غذایی که از تخمیر این گیاهان تولید می شوند ، همچنین فیتوپلانکتن هایی که در اثر تابش نور در آب تولید می شوند غذای مناسبی برای نوزادهای آرتمیا می باشند .  

  4- کرم خاکی

کرم خاکی را بدون شک همه می شناسند .این همان کرمی است که در باغچه ها و در داخل خاک زندگی می کند و معمولا در مواقع بارندگی که آب موجود در خاک باغچه تجمع می کنند.این زیاد می شود از ترس خفه شدن خاک را ترک کرده و در اطراف باغچه کرم را کرم باران و برخی کرم باغچه می گویند و چون بعنوان طعمه برای صید ماهی با قلاب هم بکار می رود، عده ای دیگر به آن کرم ماهیگیری می گویند .طول آنها گاهی ممکن است تا 20 سانتیمتر هم برسد .هنگام جمع آوری آنها برای تغذیه ماهی ها باید از برداشتن کرمهای داخل توده های پهن که در اطراف آنها ترشحات زرد رنگ دیده می شود، خودداری شود چون حتی ماهی ها درشت وحشی هم از خوردن آنها امتناع می نمایند .برای این منظور می توان در یک قوطی حلبی یا حلب های کوچک نباتی حدود 15 تا 20 سانتیمتر خاک مرطوب ریخته و مقداری پوره سیب زمینی ، آرد ذرت یا آرد چاودار برای تغذیه آنها به خاک اضافه کرده و کرمها را مقداری برگ مرطوب افرا برای تغذیه آنها در روی خاک قرار داد .آکوآریوم فروشی ها می توانند این کرمها را جمع آوری و به علاقمندانی که حوصله یا وقت جمع آوری آنها را ندارند، بفروشند .  

  5- کرم سفید

این کرم که رنگ آن سفید شیری است و طول آن 15 می لیمتر یا بیشتر است از خویشاوندان کرم خاکی بوده و به بهترین وجه می توان آنها را در حد تجارتی تکثیر و تولید نمود .تکثیر و تولید آنها در شرایط نسبتا گرم و مرطوب تا حدودی آسان است .در حال حاضر فقط این کرم در کارگاه تکثیر و پرورش تاسماهیان شیلات ایران برای تغذیه نوزاد ماهیان خاویاری تکثیر می شود و تولید سالانه آن حدود 600 کیلوگرم یا بیشتر می باشد .برای تولید آن جعبه های مخصوص که عمق خاک آنها حدود 10 سانتیمتر است بکار می رود .
در پایان می توان توده کرم خالص را برداشت کرده و برای تغذیه ماهی ها بکار برد. کرمهای جدا شده می توانند چندین ساعت در حرارت معمولی یخچال زنده بمانند .در داخل آب آکوآریوم همه کرمها می توانند مدت چند ساعت زنده بمانند .برای تغذیه بچه ماهی ها باید کرمها را با تیغه چاقو تکه تکه کرد و در هر بار غذا دادن به ماهی ها باید به اندازه به آنها داده شود که پس از 15 دقیقه اثری از کرمها باقی نماند ، در غیر این صورت بخصوص در مواقعی که سنگریزه در کف آکوآریوم وجود دارد پوسیده شدن مازاد کرمها باعث آلوده شدن آب آکوآریوم می شود .  

  6- کرم توبی فکس

در آبهای کثیف و بخصوص در فاصله 600 تا 700 متری محل ریزش فاضلابهای خانگی و شهری ( نه صنعتی ) در آب رودخانه ها یا آبگیرها ، و گاهی در کناره استخرهای پرورش دافنی می توان قسمتهای زنگ زده ای مشاهده نمود که ابتدا بنظر می رسد توده دافنی باشند .این توده ها اکثرا کرم توبی فکس می باشند .این کرم دارای رنگ صورتی خاصی می باشد .برای نگهداری آن بصورت زنده می توان مقدار صید نشده را در داخل یک سطل زیر شیر آب قرار داده و بطور دائم مقدار کمی آب به داخل آن جریان داد .کرمها در این حالت بصورت توده ای در کف سطل باقی می مانند .هر چه درجات حرارت آب کمتر باشد زمان نگهداری آنها طولانی تر خواهد بود .معمولا در طول مدت سال می توان آنها را از مناطق طبیعی زندگیشان جمع آوری نمود .از دادن کرم های مرده به ماهی ها باید جدا خودداری کرد .
امروزه در کارخانه های سازنده غذای ماهی ها تزیینی به مقدار فراوان از این کرم تولید شده و پس از خشک کردن بصورت مکعبهایی در آورده و در بسته بندیهای خاص با قیمت مناسب در اختیار علاقه مندان قرار می دهند.  

  7- کرم قرمز

این کرم را که در کف استخرها و حوضچه های قدیمی و نیز در دریاچه ها و آبگیرها پیدا می شود اکثرا می شناسند .رنگ قرمز خونی و طول آن حدود 12 می لیمتر بوده و با حرکات منظم و به شکل 8 انگلیسی در آب شنا می کند .ماهی ها علاقه خاصی بخوردن آن دارند ولی گاهی دیده می شود که کرم بصورت هضم نشده توسط ماهی دفع می گردد .این کرم که به آن کرم خونی هم می گویند درگل و لای کف ، بخصوص روی چوبهای پوسیده کف آب نوعی لانه برای خود می سازد .  

8- کرمهای شیشه ای

در فصل زمستان در بسیاری از دریاچه ها و استخرها می توان با یک توری دستی مقدار زیادی کرمهای شفاف که به آنها کرم شیشه ای می گویند، صید نمود .این جانوران در واقع کرم نبوده بلکه نوزاد انواع مگسها هستند که طول آنها ممکن است تا 12 می لیمتر برسد .گاهی می توان هفته ها را در آب سرد زنده نگهداشت .ماهی ها معمولا علاقه خاصی بخوردن آنها دارند .

  9- نوزاد پشه

تخم ریزی عده زیادی از انواع پشه ها در آب و بخصوص در گودالهایی که پس از بارندگی بوجود می آید انجام می گیرد .در آبی که دارای گیاهان پوسیده و برگهای مرده زیاد است تخم ریزی آنها بیشتر است .در بیشتر مناطق کشور بخصوص آبگیرها مردابها و گودالهای آب در شمال کشور ، گاهی می توان نوزاد سیاه رنگ حشرات را که تا حدودی کرم مانند بوده و دارای سر بزرگ و دم ایکس مانند است با تراکم بسیار زیاد مشاهده نمود .میانگین طول نوزادها 6 تا 7 می لیمتر است و معمولا در سطح آب شنا می کنند ولی هنگام ترسیدن بلافاصله به عمق آب فرو می روند .تراکم آنها گاهی بحدی است که باعث تیره شدن سطح آب می گردند .می توان آنها را بمقدار زیاد در یک سطل آب حمل و نقل نمود و برای اینکار احتیاجی به سرد کردن آب نیست .بنابراین جمع آوری و مصرف آنها به عنوان غذا نه تنها مورد توجه ماهی هاست، بلکه با اینکار می توان سالانه میلیونها پشه خونخوار را نیز از بین برد .  

  10- مگسها

انواع مگسها نیز لقمه مناسبی برای ماهی ها بزرگتر می باشند و اکثر ماهی ها علاقه خاصی بخوردن آنها نشان می دهند .برای جمع آوری آنها نباید از مواد شیمیایی مانند امشی و غیره استفاده کرد چون ممکن است باعث ناراحتی ماهی ها شود .از مصرف پشه های مرده و خشک شده باید خودداری کرد .  

  11- میگوی آب شیرین

اشخاصی که در دریای مازندران شنا کرده اند بخوبی این حیوان را که به آن گاماروس و به زبان محلی روش می گویند، می شناسند .در سواحل دریای مازندران دو نوع از آن به حد و فور یافت می شود و معمولا هنگام خارج شدن افراد از دریا ، این جانوران که در لبه آب و بین ماسه ها زندگی می کنند روی پای آنها دیده می شوند .علاوه بر دریای خزر نمونه هایی از آن را در بیشتر آبگیرهای داخلی می توان مشاهده نمود .طول آنها ممکن است تا 10 میلیمتر یا بیشتر هم برسد .این جانوران غذای بسیار مناسبی برای ماهی ها بزرگتر به حساب می آیند .برای جمع آوری آنها می توان مقداری از ماسه ها ی محتوی آنرا برداشته و با شستشو آنها را جدا نمود .معمولا بین آنها اندازه های مختلف یافت می شود ولی حتی کوچکترین آنها برای تغذیه بچه ماهی ها بزرگ می باشد .بنابراین باید فقط برای تغذیه ماهی ها بزرگتر مصرف گردد .حمل و نقل آنها به شهرها و نقاط دور از ساحل تا حدودی مشکل ولی غیر ممکن نیست .میگوی آب شیرین از غذاهای زنده مناسبی است که می تواند توسط آکوآریوم فروشیها در اختیار آکوآریوم دارها قرار گیرد .مثل هر غذای دیگر هرگز نباید بیش از حد از آنها به ماهی ها داده شود.  

  12– انفوزوئرها یا مژه داران

بدون شک مژه داران برای افراد عادی شناخته شده نیستند و اگر چه از گروه های خاصی از جانداران بسیار ریز تشکیل می گردند ، اما با وجود این پرورش دهندگان ماهی هر نوع جانور آبزی تک یاخته ریز را جزو آنها محسوب می نمایند .این کار از نظر علمی چندان صحیح نیست و برای مثال گروه بزرگ روتیفرها که توا م با انفوزوئرها دیده می شوند جزو آنها محسوب نمی شوند .
قد انفوزوئرها بسیار ریز و به اندازه ذرات گرد و خاک می باشد .بنابراین برای جمع آوری آنها باید تورهایی که چشمه آنها بسیار ریز است به کار روند .برای اینکار از پارچه هایی مانند موسیلن و مش مش می توان استفاده نمود .تورهای مخصوص جمع آوری فیتوپلانکتن ها در صورت موجود بودن مناسب ترین وسیله برای جمع آوری آنهاست .
حداکثر تراکم آنها در فصل بهار است ولی در سایر فصول و حتی زمستان هم یافت می شوند .برخی از گونه های آنها به صورت گروهی زندگی می کنند و معمولا با رنگ زنگ زدگی در سطح آب دیده می شوند .گاهی انفوزوئرها ممکن است بطور کامل روی بدن دافنیها را بپوشانند و دافنی را به صورت گویچه ای در آورند، با شستشوی این دافنیها در داخل الک می توان بخوبی آنها را جدا نمود .
انفوزوئرها غذای بسیار مناسبی برای نوزادها پس از جذب کیسه زرده می باشند .نوزادها اکثرا در این مرحله از زندگی توانایی خوردن دافنی های بسیار ریز را هم ندارند و انفوزوئرها به بهترین وجه می توانند غذای اولیه آنها را تشکیل دهند .  

  پرورش انفوزوئرها

گسترش و وفور انفوزوئرها بحدی است که اسپور ( نوعی تخم ) آنها در هوا و در هر جای کره زمین یافت می شود .اگر این اسپورها داخل آبی که دارای مواد غذایی پوسیده است بیفتند، به زودی تبدیل به انفوزوئر می گردند .با توجه به این موضوع می توان مقداری مواد غذایی پوسیده در داخل ظرف آب ریخته و آنرا در مجاورت هوا قرار داد و پس از چند روز اقدام به استحصال انفوزوئرها نمود .برای این منظور می توان یک یا دو برگ کاهو را زیر نور آفتاب یا روی رادیاتور شوفاژ خشک کرده و پس از خرد کردن آنرا روی سطح ظرف آب مورد نظر پاشید .می توان کاهو ، اسفناج و سایر برگها را بصورت خام نیز بکار برد ولی تا وقتی که این برگها بخوبی در داخل آب پوسیده و تخمیر نشوند ، رشد و نمو انفوزوئرها شروع نخواهد شد .حلزونها با خوردن گیاهان و دفع آنها بصورت نیمه هضم شده ، رشد و نمو انفوزوئرها را تسریع می نمایند .
روش دیگر تولید انفوزوئرها ریختن آب جوش روی علف خشک و نگهداری آن برای مدت چند روز می باشد .در این روش نیز می توان به مقدار زیاد از این غذای زنده برای نوزاد ماهی ها تهیه نمود .بدون شک درآکوآریومها آب و دیواره های داخلی آن چندان تمیز نیست مقداری انفوزوئر تولید می شود ولی میزان آن فقط برای تعداد کمی لارو کافی می باشد .
اگر بخواهیم تولید انفوزوئرها را در داخل آکوآریوم تکثیر ماهی که قرار است بزودی لارو در آن ظاهر شوند، افزایش دهیم ، می توان یک یا دو تکه کاهوی پوسیده در داخل آن قرار داد .با این کار نه تنها آب آکوآریوم خراب نخواهد شد ، بلکه به اندازه کافی غذای زنده ریز برای نوزادها تولید و تامین خواهد شد .بدون شک اگر کاهوی پوسیده زیادی در آکوآریوم ریخته شود ، باعث آلودگی آب آن و در نتیجه مرگ و می ر احتمالی نوزادها خواهد شد .
در آکوآریوم یا مخزن پرورش انفوزوئرها ، آب با افزایش رشد و نمو آنها رنگ کدر به خود می گیرد که برای زندگی لاروها نامساعد خواهد بود .تهویه آب باعث روشنتر شدن رنگ و از بین رفتن نسبی کدر بودن آب می شود ولی باز هم نباید لارو ماهی ها در داخل آنها قرار گیرد .برای تغذیه لاروها می توان روزی چند باریک یا دو لیوان آب محتوی انفوزوئرها را ( بسته به میزان آنها ) به داخل آکوآریوم محتوی آنها اضافه نمود .همچنین می توان در مواقع تغذیه ، مقداری از آنها را با توری مخصوص صید کرده و به لاروها داد ولی روش اول بهتر است .   


 غذاهای گیاهی 
بعضی از انواع ماهی ها هستن که به غذاهای گیاهی برای سرحال بودن نیاز دارند به این ماهی ها باید بطور متناوب غذاهای گیاهی در کنار غذاهای دیگر داد ه شود. بهترین مکمل های غذایی گیاهی که بیشتر ماهی ها دوست دارند اسفناج و کاهو است . ماهی های زنده زا مثل مولی ها و دم شمشیری و یا سیلور دالر و گربه ماهی ها باید هر از گاهی با غذاهای گیاهی تغذیه شوند . بهتراست از برگهای مغز اسفناج یا کاهو ی نیم پزاستفاده شود .

همچنین میتوان برگهای لطیف کاهو راخشک کرد و به صورت پودر شده به ماهی ها داد . بعضی انواع ماهی ها مثل سیلور شارک از نخود فرنگی پخته و پوست کنده نیز لذت میبرد .

 نوع آماده غذاهای گیاهی نیز در بازار وجود دارد که بصورت قرص بوده و برای ماهی ها مناسب است.

دفعات غذادهی

همانطور که می دانیم ماهی ها جانوران خونسردی هستند که شدت متابولیسم و سوخت وساز بدن آنها بستگی کامل به درجه حرارت محیط آنها ،یعنی آبی که در آن زندگی می کنند دارد .هرچه درجه حرارت آب بیشتر باشد ، تنفس سریعتر بوده و هضم غذا و پس دادن مازاد آن تندتر انجام می گیرد .البته گونه های مختلف ماهی ، افزایش درجه حرارت آب را تا حد مشخصی می توانند تحمل نمایند و اگر گرمای آب از آن حد افزایش یابد برعکس تنفس و تغذیه آنها کند و مختل گردیده و ممکن است باعث مرگ و می ر آنها گردد .هرچه درجه حرارت کاهش یابد ، به همان نسبت جذب غذا توسط ماهی کاهش یافته و در حد خاصی باعث امساک آن می گردد .
به طور کلی ماهی های آکوآریومی که در حرارت 25 درجه سانتیگراد ولع خاصی نسبت به خوردن غذا دارند ، در حرارت 22 درجه دارای اشتهای نسبتا خوبی بوده ولی در حرارت 19 درجه سانتیگراد علاقه ای بخوردن غذا نشان نمی دهند .در گرمای 27 درجه سانتیگراد نیز اشتها از میزان خود در حرارت 25 درجه کمتر خواهد شد .علت اصلی کاهش اشتها ، کمتر شدن اکسیژن محلول درآب در حرارت بالاتر می باشد .
به طور کلی به ماهی ها آکوآریومی باید روزانه دو وعده غذا داده شود .عده ای روزی یکبار به این ماهی ها غذا می دهند .این کار نه تنها رشد ونمو ماهی هارا مختل می نماید بلکه لذت غذا دادن به ماهی ها و لذت غذا خوردن توسط ماهی ها را نصف می کند .اگر شرایط طوری است که فقط روزانه یک وعده می توان به ماهی ها غذا داد ، حتما باید تغذیه آنها در صبح انجام گیرد .تغذیه در صبح ، هضم غذا را بخصوص در آکوآریومهای گیاهدار و در مجاورت نور ، آسانتر می سازد .هضم غذا هنگام شب که عملا تولید اکسیژن در داخل آکوآریوم کمتر و تولید گاز کربنیک بیشتر است، مشکلتر می باشد .
اگر بدلیلی مانند قطع شدن برق و غیره درجه حرارت آب ماهی ها تزیینی برای مدتی باید بین 19 تا 20 درجه سانتیگراد باشد ، روزانه باید فقط یکبار غذا به آنها ، آن هم صبحها داده شود .
تغذیه بچه ماهی ها و نوزادها کاملا با ماهی های بزرگتر فرق می کند .به لاروها باید هر ساعت یکبار غذا داد ولی دادن غذا فقط باید هنگام روز صورت گیرد .تغذیه بچه ماهی ها ممکن است هردو ساعت یکبار انجام گیرد .اگر غذای زنده مانند دافنی ، آرتمی ا یا سیکلوپس به ماهی ها داده می شود باید روزانه 5 بار به آنها را غذا داد .مقدار غذای زنده انواع یاد شده در هر دو وعده باید به اندازه ای باشد که پس از نیم ساعت اثری از آنها باقی نماند .  

میزان غذادهی

میزان غذایی که باید هر بار به ماهی ها یک آکوآریوم داد بستگی کامل به درجه حرارت ، تعداد ماهی ها ، شرایط داخل آکوآریوم و میزان سلامت ماهی ها دارد .هر آکوآریوم دار بهتر است از طریق تجربه این میزان را خود مشخص نماید .به طور کلی مقدار غذایی که باید در هر وعده به ماهی ها داد به اید باندازه ای باشد که پس از 3 تا 5 دقیقه هیچگونه اثری از آن باقی نمانده و تمام آن توسط ماهی ها خورده شود .در چنین شرایطی نه تنها ماهی ها سالم خواهند ماند ، بلکه آب نیز همواره تمیز مانده و از حیف و میل غذا جلوگیری خواهد شد .در گرمای 24 تا 27 درجه سانتیگراد اگر در شبانه روز دو بار به ماهی ها به روش فوق غذا داده شود و مقدار غذای مصرف شده در دو بار بدقت محاسبه گردد ، می توان این مقدار غذا را بجای دو بار ، در 3 یا 4 بار به ماهی ها داد .ولی هرگز نباید روزانه 3 تا 4 بار به آنها تا حد سیر شدن غذا داد .اگرچه غذا دادن به ماهی ها دارای لذت زیاد است ولی به هیچ وجه نباید به دلیل لذت بردن بیشتر ، ماهی ها را که در واقع جزیی از افراد خانواده محسوب می شوند ناراحت کرد مگر اینکه جیره غذایی روزانه در چند مرتبه به آنها داده شود .
از آنجا که غذای خشک پس از قرار گرفتن در آب مرطوب و متورم می شود ، هرگز نباید همه غذای یک وعده را یکباره به ماهی داد ، بلکه باید این مقدار کم کم و در مدت چند دقیقه به آنها داده شود .اگر کسی تعداد زیادی آکوآریوم دارد بهتر است ابتدا قسمتی از غذا یکبار به همه آکوآریومها داده شود و سپس مجددا این کار تکرار گردد .بهتر است غذای خشک قبل از دادن به ماهی ها مرطوب نشود زیرا ماهی ها بو و مزه آن را چندان دوست ندارند .  

تغذیه ماهی ها در فصول مختلف

بطور کلی اگر قسمتی از جیره غذایی ماهی ها را غذاهای زنده تشکیل می دهد ، تهیه و تامین آنها در فصل زمستان و گاهی اواخر پاییز مشکل می باشد .در چنین شرایطی یا باید نوع غذای زنده را تغییر داد و یا از غذاهای زنده ای که بصورت خشک و تجارتی تهیه می شود استفاده نمود .امروزه می توان انواع خشک شده کرم توبی فکس ، می گوی آب شیرین و حتی دافنی را خریداری نمود .اگر درجه حرارت آب با وجود بخاریهای ترمومتر دار به علت گرمتر یا سردتر بودن بیش از حد هوا در فصول مختلف تغییر کند ، باید میزان غذای داده شده در هر فصل با توجه به درجه حرارت آکوآریوم محاسبه گردد .  

تغذیه هنگاه ترک طولانی مدت ماهی ها

اکثرا ممکن است افرادی که آکوآریوم دارند مجبور به تنها گذاشتن ماهی ها برای مدت کوتاه و یا طولانی گردند .اگر این زمان 3 تا 5 روز است هیچ اشکالی ندارد که به ماهی ها در این مدت اصولا غذایی داده نشود ، زیرا اگر ماهی ها بکسی سپرده شوند که نحوه غذا دادن به آنها را نداند ، ضرری که از تغذیه غیر صحیح آنها توسط فرد ناوارد حاصل می شود ، بمراتب بیشتر از ضرری است که از گرسنه ماندن آنها بوجود می آید .عده ای فکر می کنند که اگر ماهی یک یا دو روز گرسنه بماند خواهد مرد .این درست خلاف حقیقت است زیرا اگر همه شرایط دیگر محیط ماهی خوب باشد ولی فقط غذا در دسترس آن نباشد ، هفته ها ممکن است زنده بماند .وقتی ماهی ها را می خواهند از کشورهای تولیدکننده به سایر کشورها صادر کنند ، مراحل صدوراز آن کشور و ورود به کشور دیگر ممکن است چندین روز طول بکشد .بدون شک نه تنها هنگام حمل و نقل به آنها به هیچ وجه غذا داده نمی شود ، بلکه حداقل 24 ساعت قبل از پرواز نیز آنها را وادار به امساک می نمایند .بنابراین هیچگونه ترسی از گرسنه ماندن ماهی ها برای مدت 3 تا 5 روز نباید وجود داشته باشد .
اگر مدت زمان مسافرت و دور بودن از منزل از 5 روز تجاوز می کند ، بهتر است تغذیه ماهی ها به شخص آگاهی سپرده شود .در صورت نبودن فرد آگاه ، بهتر است به کسیکه این مسئولیت سپرده خواهد شد ، آموزش کافی داده شود و حتی از او خواسته شود که یکی دو بار در حضور صاحب آکوآریوم به ماهی ها غذا دهد .  

  نکاتی در مورد تغذیه نوزادها و بچه ماهی ها

در تکثیر ماهی ها تزیینی تغذیه نوزادها بزرگترین و مهمترین رل را بازی می کند .اکثرا دیده می شود که تکثیر برخی انواع ماهی ها با موفقیت انجام می شود ولی سه چهار روز پس از تکثیر تمام یا قسمت عمده ای از بچه ماهی ها خواهند مرد .
تخم ماهی ها مانند تخم مرغ دارای زرده بزرگی است که فقط قسمت بسیار کمی از آن صرف رشد و نمو جنین شده و قسمت عمده آن پس از تولد ، به صورت توده ای بنام کیسه زرده زیر شکم نوزاد چسبیده است .در چند روز اول بسته به نوع ماهی و درجه حرارت، نوزاد احتیاجی به غذا نداشته و تمام نیاز خود را از مواد غذایی کیسه زرده می گیرد.همین که دو سوم کیسه زرده جذب شد ، مرحله تغذیه مختلط شروع می شود که در آن ماهی برای رشد و نمو خود ، هم از غذای موجود در آب و هم از مانده ذخیره کیسه زرده استفاده می کند .پس از جذب شدن کامل مواد غذایی کیسه زرده ، تمام نیاز غذایی نوزاد باید از بیرون یعنی محیط اطراف او تامین گردد .
شروع تغذیه مختلط بحرانی ترین مرحله در تکثیر و پرورش ماهی ها است .اگر در این چند روز به نوزادها غذای خوب ، مناسب و کافی داده شود ماهی ها بخوبی رشد و نمو کرده و مقاومت آنها در برابر کم غذایی و بیماریهای بعدی زیاد خواهد شد .
بسته بندی ماهی و اندازه نوزاد ، نوع غذایی که باید داده شود متفاوت است .برای مثال نوزاد سیکلیدها اکثرا درشت هستند و تغذیه مختلط آنها را می توان با دافنی های بسیار ریز شروع کرد ، در صورتیکه در ماهی هایی که نوزادهای آنها کوچک است تغذیه با دافنی های ریز را باید ، یکی دو هفته پس از تولدشان شروع نمود .
بهترین غذا برای نوزاد ماهی ها هنگام شروع تغذیه مختلط انواع فیتوپلانکتنها و انفوزوئرها می باشند ( روش تولید انفوزوئرها یا مژه داران شرح داده شده است ) .
پلانکتن ها را می توان از استخرها یا آبگیرهایی که رنگ آب آنها سبز شده و فاقد آلودگی می باشند تامین نمود .برای این منظور می توان یک یا دو سطل آب سبز رنگ از یکی از منابع فوق برداشت کرده و روزی 3 تا 5 بار هر دفعه دو تا سه لیوان از آن داخل آکوآریوم ریخت .قبل از هر وعده تغذیه آنها با فیتوپلانکتن ها می توان بتعداد لیوانهایی که به آنها آب سبز داده می شود ، از آب آکوآریوم برداشت نمود تا جای کافی برای ریختن آب سبز وجود داشته باشد .همزمان با تکثیر ماهی ها باید اقدام به کشت انفوزوئرها نمود .هنگام تغذیه باید به طور متناوب آنها را با آب محتوی انفوزوئرها و آب سبز غذا داد .
در صورت عدم امکان تولید انفوزوئرها و تهیه آب سبز ، تغذیه اولیه نوزادها را می توان با زرده تخم مرغ انجام داد .برای این منظور باید تخم مرغ را به خوبی پخت تا زرده آن کاملا سفت شود .پس از آن باید زرده جدا شده و در یخچال قرار گیرد .تعدادی دستمال 15 × 15 سانتیمتر از تنذیب ( تنظیف) یا پارچه های مشابه آن درست کرده و در هر بار تغذیه مقداری از زرده تخم مرغ به درشتی یک نخود یا کوچکتر ( بسته به تراکم نوزادها ) را داخل دستمال گذاشته و چهار گوشه آنرا بالا آورد .پس ازخرد کردن زرده با انگشتها ، با فرو بردن دستمال در نقاط مختلف سطح آکوآریوم و بخصوص در محل تراکم نوزادها ، ذرات زرده در داخل آب پخش می شوند .مدت زمان فروبردن دستمال محتوی زرده در آب در هربار نباید از 3 ثانیه بیشتر باشد .باید حداکثر کوشش برای جلوگیری از آلوده شدن آب آکوآریوم از طریق مصرف زرده تخم مرغ زیادی باید بعمل آید .آلوده شدن آب ممکن است باعث مرگ و می ر نوزادها گردد .تغذیه با زرده تخم مرغ را می توان سه یا چهار روز ادامه داد .اگر انفوزوئرها ، آب سبز و زرده تخم مرغ بطور یک در میان به نوزادها داده شود ارزش بهتری خواهند داشت .
غذای زنده باید موقعی به نوزادها داده شود که قدرت گرفتن و خوردن آنها را داشته باشند .بدیهی است اگر دافنی یا سیکلوپس به آنها داده می شود باید ریزترین آنها با الک جدا شده و در هر بار تغذیه باندازه لازم و کافی به آنها داده شود .در صورت عدم امکان تهیه غذای زنده ، پس از اینکه نوزادها قادر به خوردن غذاهای آماده خرده شده گردیدند ، می توان آنها را با دو یا سه نوع از این غذاها بطور متناوب تغذیه نمود .
برخی از نوزادها دارای روش تغذیه خاصی هستند که در فصل مربوط به انواع ماهی های آکوآریومی به آنها اشاره گردیده است

 

+ نوشته شده در  سه شنبه ششم بهمن 1388ساعت 2:24  توسط abtin  | 

فيلتر


فيلتر ها نقش بسيار مهمي در تميز و شفاف کردن و تصويه آب مخزن ماهيها ايفا ميکنند با داشتن فيلتر مناسب در آکواريوم رشد ماهيها زيادتر ميشود در اينجا من مختصري در مورد فيلترها و نقش هر کدام را در آکواريوم براي شما توضيح ميدهم

فيلتر زير شني:

صفحه اي پلاستيکي است که توسط شلنگ به پمپ هوا متصل ميشود و در کف آکواريوم قرار ميگيرد فيلتر زير شني به وسيله هوايي که به آن متصل است و جريان هوايي که در زير فيلتر بر قرار است باعث ايجاد خلا در زير فيلتر ميشود و فيلتر آب درون آکواريوم را به زير خود ميکشد و در اين ميان ذرات فضولات غذا و ذرات معلق ديگرکه نمي توانند از شنها عبور کنند در لابلاي شنها ميمانند و اين چرخه باعث ميشود که آب صاف و شفاف شود در استفاده از فيلتر زير شني بايد دقت کرد که شنهاي روي فيلتر به اندازه کافي باشند زيرا اگر ضخامت شن روي فيلتر کافي نباشد ذرات از لابلاي شنها عبور ميکند و به زير فيلتر ميرود واز آنجا دوباره به اب اکواريوم بر ميگردند و آب اکواريوم را آلوده ميکنند و نکته ديگر اينکه شنها ريز نباشند چون در اين صورت آب نمي تواند در زير فيلتر گردش داشته باشد و باز آب خوب تصويه نميشود و آب کثيف ميشود


فيلتر ابري زغالي:


اين فيلتر بيشتر در کار گاههاي پرورش ماهي مورد استفاده قرار ميگيرد و براي گرفتن اجرام معلق و بوي آب و رنگ آب براي تخمهاي انواع ماهيها مورد استفاده قرار ميگيرد فيلتر ابري زغالي يکي از مهمترين وسايل براياماده سازي آب تخمها و لاروها در کارگاههاي پرورش ماهي است براي استفاده از آب فيلتر شده به وسيله اين فيلتر بايد آن را دو هفته قبل از استفاده از آب در آب قرار دهيد تا آب مخزن کريستالي و شفاف شود که براي تکثير انواع ماهيها مناسب است

روش ساخت فيلتر ابري زغالي

ابتدا يک وان پلاستيکي را انتخاب و يک فيلتر زير شني را در کف آن قرار ميدهيم سپس يک لايه اسفنج نازک و يک لايه زغال اکتيو و به همين ترتيب در پايان هم مقداري سنگ ريزه بر روي آن ميريزيم تا سنگين شود و به زير اب برود


فيلتر شفلف کننده مخصوص کارگاههاي پرورش ماهي:

اين نوع فيلتر از دو لايه پشم شيشه و ابر نازک تشکيل شده که در جذب فضولات و غذاهاي اضافي بسيار موثر است و خوب عمل ميکند

طريقه ساخت اين فيلتر مثل فيلتر ابري زغالي است با اين تفاوت که به جاي زغال اکتيو از پشم شيشه استفاده ميشود


فيلتر برقي:

فيلتر هاي برقي وقتي در آکواريوم استفاده ميشوند که استفاده تنها از فيلتر زير شني کفايت نميکند فيلترهاي برقي در تصويه آب کمک زيادي ميکنند و آب را شفلف و مناسب براي ماهيها ميکنند ولي براي نوزادان از اين فيلتر استفاده نکنيد زيرا اين فيلتر نوزادان را مک زده و نوزادان از بين ميروند براي خريد فيلتر برقي حتما فيلتر مناسب با آکواريوم خود تهيه کنيد و از فروشنده بخواهيد فيلتر مناسب با اندازه آکواريومتان را به شما بدهد


فيلترهايي که بيرون از آکواريوم نصب ميشوند

کار اين فيلترها به اين شکل است که آب را از درون اکواريوم به بيرون از اکواريوم منتقل ميکند و آب در بيرون از آکواريوم از اين فيلتر عبور کرده و تميز ميشود و دوباره به آکواريم باز گردانده ميشود اين فيلتر هم ميتواند به تصويه آب اکواريوم کمک کند و اين فيلتر به وسيله شلنگ هوا که به آن متصل است کار ميکند



ساخت فيلتر خارج از مخزن:

اين فيلترها فيلترهاي بسيار خوب و مناسبي براي همه آکواريومها هستند اين فيلتر آب درون مخزن را از يک طرف به بيرونبرده و بعد از عبور از فيلتر و شفاف شدن به مخزن باز ميگردد شما ميتوانيد اين فيلترها را از فروشگاهها تهيه کنيد .

ولي اگر علاقه داريد که خودتان يک فيلتر بسازيد به وسايل زير نيازمنديد

1-
يک وان کوچک يا يک ظرف پلاستيکي

2-
چند تکه لوله پلاستيکي براي انتقال آب که ميتوانيد از لوله هاي تقسيم آب در کولر استفاده کنيد

3-
يک فيلتر برقي که فقط قسمت موتور را براي فيلتر نياز داريم

4-
يک تکه لوله که به لوله ته فيلتر برقي متصل ميشود توجه کنيد که ته لوله را با تکه اي تور بپوشانيد تا ماهيها به وسيله فيلتر مکيده نشوند

5 -
آب جريان يافته درون فيلتر

6 -
ماسه سيليس شسته شده وتميز

7-
اسفنج براي تميز کردن آب که يک لايه هم در کف فيلتر قرار ميدهيم

8-
يک لايه زغال اکتيو براي شفاف کردن و گرفتن بوي نا مطبوع آب

+ نوشته شده در  سه شنبه ششم بهمن 1388ساعت 2:22  توسط abtin  | 

نکات خرید

زماني که شما ماهي را خريداري ميکنيد نکات زير را بايد انجام دهيد که از تلفات ماهي جلوگيري کنيد

  • در صورت وجودروشنايي در اکواريوم ان را خاموش کنيد{جلوگيري از شک به ماهي }
  • هم دما کردن : پلاستيک حاوي ماهي رامستقيما براي 5 دقيقه در داخل اب بگذاريد
  • اب به اب کردن: در پلاستيک را باز کرده و مقداري از اب اکواريوم { به همان مقدار داخل پلاستيک} را داخل پلاستيک بريزيد (به مدت 5 دقيقه)
  • در پلاستيک را در اب فرو کرده تا خود ماهي ها وارد اب آکواريوم شوند

نکاتي که بايد بر روي اکواريوم خود انجام دهيد اين است که
1.هيچ گاه پمپ ويا بخاري خود را براي مدت خاص (مثل شبها)خاموش نکنيد چون با ايکارتون باعث بالا رفتن يا پايين اومدن دما ميشويد و باعث کمبود اکسيژن در اب و بالا رفتن تلفات تون ميشه
2.هيچگاه پمپ را براي مدت طولاني خاموش نکنيد (مخصوصا در زمستان) چون باعث بالا رفتن درجه حرارت و نيز کمبود اکسيژن در آب شده و در نتيجه ماهيها دچار خفگي ميشوند
3.تغيرات دما بر روي ماهي ها تاثير گذار است. کم شدن دما تحرک ماهي را کم کرده واز اشتها مي افتند و بر روي بدن انها سفيدک وقارچ ايجاد ميشود.چشم ماهي ها سفيد ميشودو...حالا اگر ما بالا برود تنفس ماهيها شديد شده و حالت خفگي به انها دست ميدهد و بيشتر در سطح ب شنا ميکنند.
4.سيفون کردن آب (کشيدن آب) که هر 7 يا 10 روز يک بار به مقدار يک چهارم از ارتفاع آب آکواريوم (اگر از سطح شن يا لوله فيلتر کف باشد بهتر است)

5.هر 15 روز يک بار آب اکواريوم را ضد عفوني کنيد

6.تعويض کامل اب اکوايوم هر يک ماه يک بار و ضد عفوني کردن اکواريوم با جوهر نمک و تميز کردن ان با مايع ظرفشويي براي جلوگيري از شکستگي احتمالي از يونوليت استفاده کنيد
7.در هنگام تعويض کامل اب اکواريوم فراموش نکنيد که بايد ازداروهاي ضد کلر و ضد عفوني کننده استفاده کرد

دماي مورد نياز براي ماهي ها:

دماي مورد نياز جهت ماهي ها بين 29 تا 31 درجه است چون فعل وانفعالات ماهيها در اين درجه بهتر و سالمتر است تغير دماي بين 3 تا 4 درجه به ماهيها شک وارد ميکند و زمينه بيماري را فراهم ميکند و اختلاف بيشتر از 4 درجه احتمال مرگ ماهي ها را فراهم ميکند و احتمال دارد روي کيسه تعادل ماهي تاثير مخرب بگذارد و شيوع هر بيماري رو فراهم کند و اختلاف بيشتر از 6 درجه زمينه مرگ ماهي را فراهم ميکند.

غذا دهي به ماهي ها:

معمولا در روز 2 وعده به ماهيها بايد غذا داد. که بهتر است در زمان غذا دادن پمپ هوا را به مدت کوتاهي خاموش کنيد تا از حل شدن غذا در اب وکدر شدن اب جلوگيري کنيد و مانع توليد بيماري شويذ.
از پودر کردن غدا براي ماههيها جلوگيري کنيد چون غذاي پودر شده در اب حل ميشود ورنگ اب را تغيير ميدهد وتوسط فيلتر کف اکواريوم جذب نمي شود و باعث تحليل اکسيژن ميشود و عامل شيوع بيماري ميشود

شن اکواريوم:

بهتر است مقداري شن در کف اکواريوم به ارتفاي 5 تا 7 سانتيمتر از که اکواريوم قرار دهيد زيرا بهترين بهترين فيلتراسيون در اين حالت اتفاق مي افتد فضولات و مواد اضافي بر روي سطح شن ها در بين لايه هاي از شن پودر شده و در زير فيلتر کف و در حجم کمتري ته نشين مي شود و در اثر تجزيه و تحليل به باکتري مثبت تبديل شده و توليد اکسيزن ميکند و باکتري منفي را از بين ميبرد.

+ نوشته شده در  سه شنبه ششم بهمن 1388ساعت 2:21  توسط abtin  | 

طریقه راه اندازی آکواریوم ساخته شده

طریقه راه اندازی آکواریوم ساخته شده

پس از ساخت آکواریوم خود ، باید شرایطی را برای زندگی آبزیان فراهم کرده تا هیچ خطری آنها را تهدید نکند .

مراحل راه اندازی آکواریوم

مرحله ی اول : ابتدا باید تانک را با استفاده از آب ، نمک و فرچه یا مسواک کاملاً شستشو دهید و سپس آبی را که از 24 ساعت پیش کنار گذاشته اید درون تانک بریزید .

نکته : به جای کنار گذاشتن آب برای از بین رفتن کلر می توان از محلول ضد کلر ( به ازای هر 4 لیتر یک قطره ) استفاده کرد ولی روش طبیعی ارزانتر و بهتر است .

نحوه ی شستن آکواریوم : ابتدا دیواره های داخلی را با آب مرطوب کرده و



سپس نمک را به آنها پاشیده و با استفاده از فرچه یا مسواک لکه های روی آن را پاک کنید . بهتر است این کار را تا دو بار تکرار کرده ، سپس تانک را به دقت بشویید تا اثری از نمک در آن باقی نماند .

مرحله دوم : وسایل را پس از شستشو کامل با آب و نمک به تانک منتقل کنید .

دقت داشته باشید در صورتی که وسایل بیش تری را در تانک قرار می دهید ، می توانید ابتدا آنها را در تانک خالی چیده و سپس آب را با فشار کم به تانک وارد کنید .  

مرحله ی سوم : فراهم آوردن شرایط ویژه ی آب که قبل از قرار دادن ماهی ها باید مواردی چون دمای مورد نیاز ، PH ، سیکل ازت و ... در آب رعایت شوند که نحوه ی ایجاد آنها در بخش شرایط آب تانک به طور کامل بیان شده است .

پس از فراهم آوردن شرایط بالا می توانید ماهی های خود را به روش زیر و بدون هیچ واهمه ای به تانک منتقل کرده و از تماشای آنها لذت ببرید .

نحوه ی انتقال ماهی خریداری شده به تانک :

بعد از خرید ماهی سالم ابتدا باید آن را با پلاستیک خریداری شده به مدت 15 دقیقه روی آب بدون کلر ( یک ظرف به جز تانک اصلی ) قرار داده و به ازای هر لیتر دو قطره محلول ضد عفونی در آب بریزید ؛ سپس آنها را به همان آب منتقل کرده و پس از 15 دقیقه می توان ماهی ها را به تانک اصلی منتقل کرد .

نکته : در زمانی که ماهی ها در محلول ضدعفونی قرار دارند ، حتماً باید یک سنگ هوا در آب قرار داشته باشد تا با کمبود اکسیژن مواجه نشوند .

تذکر : هرگز آبی را که به همراه ماهی خریداری شده است به تانک اصلی منتقل نکنید تا عامل بیماری احتمالی به تانک منتقل نشود .

توجه : دلیل قرار دادن ماهی با پلاستیک روی آب ، هم دما شدن آبی که ماهی درون آن است با آب جدید میباشد که یک امر ضروری است .

پس از مدتی از نگهداری ماهی ها به تدریج به دلیل تبخیر آب و باقی ماندن املاح ، سختی آب افزایش می یابد که در این حالت ماهی ها نامنظم شنا کرده و مرتب به روی آب می آیند . ( البته روی آب آمدن ماهی ها به دلیل کمبود اکسیژن هم رخ می دهد . )  ضمن اینکه پس از این مدت به تدریج آب کدر می شود که بیش تر ماهیداران در این زمان آب تانک را تعویض می کنند ؛ در صورتی که می توان با سیفون کردن آب ، از تکرار تعویض آب جلوگیری کرد .

نحوه ی سیفون کردن آب تانک : برای سیفون کردن آب ابتدا بایست مقدار آب مورد نیاز را 18 تا 24 ساعت قبل در ظرفی جداگانه قرار داده تا کلر آن از بین رود ، سپس به همان مقدار ( معمولاً یک سوم آب تانک ) از آب تانک را بیرون ریخته و آب جدید را جایگزین کنید .

نکته : برای تسریع در کلرزدایی آب می توان در یک سوم آب تانک از آب گرم استفاده کرد .

در بعضی موارد که آب تانک بیش از حد کدر شده و دیگر با سیفون کردن آب ؛ تاثیری روی آن مشاهده نمی شود ، لازم است که آب تانک تعویض شود .

نحوه ی تعویض آب تانک : در مورد تعویض آب تانک باید مراحل ذکر شده در مورد راه اندازی آکواریوم را به ترتیب انجام داده و پس از رعایت شرایط ذکر شده در مورد آب ؛ ماهی ها را به تانک انتقال دهید .

کته : بهتر است قبل از انتقال ماهی ها به تانک ، فیلتر یا پمپ هوا به مدت 30 دقیقه با تمام فشار در آب کار کند تا کمبود اکسیژن در آب جبران شود .  

تذکر : پس از هر بار تعویض یا سیفون کردن آب استفاده از محلول ضد عفونی ( به ازای هر 10 لیتر یک قطره ) یا محلول ضد قارچ ( به ازای هر 15 لیتر یک قطره ) ضروری است ؛ ضمن اینکه توصیه می شود در این زمان به ازای هر 20 لیتر یک قاشق چایخوری نمک به آب اضافه شود  .

+ نوشته شده در  سه شنبه ششم بهمن 1388ساعت 2:19  توسط abtin  | 

دانستنی ها

طریقه پر کردن و چیدن آکواریوم :
اوّلین چیز که در آکواریوم در کف قرار می گیرد لوله های هوا و فیلتر های کف می باشد.
فیلترهای زیر شنی را در سرتاسر کف قرار می دهیم و آن ها را با بست به هم محکم می بندیم تا یک پارچه شوند. سعی کنید تمام کف آکواریومتون رو فیلتر کف شنی قرار بدید و دو لوله ی گردش آب و هوا را یکی در سمت راست و دیگری را در سمت چپ قرار بدید .



خوبه شلنگ هوای این لوله ها رو هم با بست به لوله خروجی هوا وصل کنیم تا ول نباشه در آکواریوم و بد منظره به چشم نیاد .طرز قرار دادن شلنگ های هوا در آکواریوم مهمه چون معمولا بعد از مدتی شلنگ ها از زیر ماسه در میاد و منظره بدی ایجاد میکنه . بهترین کار اینه که با استفاده از بست های پلاستیکی ، شلنگ ها رو به فیلتر های کفی ببندیم اما مراقب باشید زیاد سفت نکنین تا مانع از هوا رسانی بشه .



حال وقت مشخص کردن محل سنگ های هوا است. تعداد سنگ هوا را به نسبت خروجی پمپ انتخاب کنید، فرض می کنیم پمپ شما 2 خروجی دارد و ما برای آن 5 محل خروج هوا در نظر می گیریم. 2 تا برای لوله های دو طرف فیلتر کفی و 3 تا برای سنگهای هوا .
سنگ هوا رو باید یکروز قبل از قرار دادن در داخل آکواریوم در داخل آب بخیسونید تا منافذش باز بشه بعد از قرار دادن 3 سنگ هوا، شلنگ های آنها را به صورت منظم در کف آکواریوم به کمک بست ها می بندیم تا بعداً تکان نخورند و شلنگ ها را به یکی از گوشه های آکواریوم هدایت می کنیم و از آنجا به بیرون می کشیم.

حالا نوبت ریختن ماسه هاست .





در این مرحله شن ها را که قبلاً به صورت اساسی با مواد شوینده شسته اید، یا در آب نمک جوشانده اید و با وسواس بسیار آب کشیده اید، به آرامی و با حوصله روی فیلتر های کفی و سنگ هوا میریزیم و بعد با دست صاف و یکنواخت میکنیم .



میتونیم بهش حالت هم بدیم و شیب دار درستش کنیم یا با پستی و بلندی اما معمولن بعد از مدتی خودش صاف میشه چون ماهی ها ماسه ها رو جابجا میکنن . اگر شیب ماسه های دیواره عقب آکواریوم بیشتر باشه و ضخامتش بیشتر , آکواریوم کمی عمیق تر جلوه میکنه . در ضمن دقت کنید ضخامت ماسه ها از 5 سانتیمتر کمتر نباشه و از 8 سانتیمتر هم بیشتر نشه .

- حالا نوبت قرار دادن قطعات سنگ و صدف و چوب و یا قطعات مصنوعی برای دکوراسیون هست . سعی کنید زیاد آکواریوم رو شلوغ نکنید تا هم زیباییش رو از دست نده و هم فضای آزاد برای شنا کردن ماهی رو بگیره .









توصیۀ بنده این است که تا جای ممکن از مواد طبیعی استفاده کنید و به عنوان مثال :
کوزه های سفالی ، شیشه ، سنگ های رودخانه ای ، چوب ، حصیر ، مرجان و صدف
از مواد طبیعی هستند که می توان از آن ها در زیبایی آکواریوم بهره جست .
نکات مهمّی در استفاده از بعضی از این مواد وجود دارد؛

به عنوان مثال چوبی که استفاده می کنید را باید از دریا یا رودخانه پیدا کرده باشید چون چوب تازه در آب موادّی رها می کند که برای آبزیان مضر و خطرناک می باشد ولی چوبی که مدت ها در آب بوده و آن را پیدا کرده باشید بی ضرر است.

باید چوبی را که در رودخانه و ... پیدا کردید، قبل از استفاده در آب نمک خوب بجوشانید، بعد در آب معمولی بجوشانید و نهایتاً مدّتی آن را در آب معمولی بگذارید تا مطمئن شوید عاری از باکتری و میکروب و ... است

سنگ هایی که استفاده می کنید نباید آهکی و یا سیلیسی باشد، چرا که ترکیبات آن ها در آب حل شده و به مرور زمان تغییرات شیمیایی در آب پدید می آورند.

صدف ها و مرجان ها (زنده) را هم فقط در آب شور می توان استفاده نمود . میتونید قبل از گذاشتن صدفها و سنگها در آکواریوم با استفاده از قلمو و کمی جوهر نمک , سطح صدف ها رو بشورید . در اینصورت صدف هاتون فوق العاده براق میشن و رنگهای اصلیشون جلوه گر میشه و جرمشون گرفته میشه .





نکته دیگر در چیدن فضای داخل آکواریوم شما ماهی هایی است که قرار است نگهداشته شوند. هر ماهی مربوط به اقلیم خاصّی می باشد و نیازمند محیط خاص خود است. ممکن است شما بخواهید ماهی مثل انجل را نگهداری کنید، این ماهی برای استتار به آکواریومی شلوغ و پر از گیاه نیاز دارد. ماهی هایی مثل پنگوسی و سیلورها به محیطی خلوت و باز برای شنا کردن نیاز دارند. ماهی هایی مثل لوچ ها، بلک گوست و شارک ها به محیط هایی پر از سوراخ و مخفی گاه نیاز دارند و ..
نکته ! دقت کنید نصب بخاری و نصب فیلتر داخلی که به شیشه میچسبن رو نباید تا قبل از آب کردن کامل آکواریوم انجام بدین و اگر هم وصلشون میکنید از روشن کردنشون خودداری کنید چون باعث ترکیدن شیشه و برق گرفتگی و یا سوختن وسیله میشن !!!!!!!! در ضمن دقت کنید شلنگ های هوا بالاتر از سطح آکواریوم قرار بگیرن تا موقع پر کردن آکواریوم از آب , آب رو برگشت ندن به بیرون!

- حالا موقع پر کردن آکواریوم از آب هست . آب تصفیه شده لوله کشی بهترین آبی هست که میتونید استفاده کنین . اگر در مکانهایی هستین که آب چاه در اختیار دارین یا آب شهرتون سنگین و دارای املاح هست , آب رو قبل از ریختن در آکواریوم باید بجوشونید تا سختی آب از بین بره و سبک بشه و بعد به مدت 24 ساعت در کناری قرار بدین تا جرمش رسوب کنه و بعد در آکواریوم بریزید . برای اینکه تزئینات شما موقع ریختن آب به هم نریزه و ماسه ها گود نشن و گیاهان از ماسه در نیان , خوبه یک ظرف گود مثل پارچ یا کوزه یا کاسه ای گود کف آکواریوم قرار بدین و آب رو توی اون بریزین تا ماسه ها پراکنده نشن بعد از پر شدن آکواریوم , پارچ رو بردارین . بهتره پنج سانت بالای آکواریوم همیشه خالی باشه.





- حالا وقت نشا زدن گیاهان آکواریوم هست . اگر گیاهان طبیعی دارید , مثل کاشتن یک بوته گل آپارتمانی در خاک , با دستتون ماسه رو حفر کنید و ریشه گیاه رو به آرومی جمع کنید و در حفره ماسه ای قرار بدید و دورش رو با ماسه بپوشونید . میتونید از قطعات درشت سنگ هم برای نگهدای پایه گیاه در ماسه بطور موقت استفاده کنید تا وقتی که گیاه رشد کنه و ریشه هاش در ماسه محکم بشه و یا از ظروف سفالی کوچک دارای سوراخ برای کاشت گیاه استفاده کنید و یا از زنبیل های توری پلاستیکی کوچک مخصوص کاشت گیاهان آکواریومی . در موقع کاشت گیاهان باید توجه کنید که گیاهان رو بهتره در قسمت دیواره عقبی و ته آکواریوم و یا دیواره های کناری بکارید و قسمت وسط رو برای شنای ماهی ها باز بذارید تا هم دید و جلوه بهتری داشته باش و هم ماهی ها بین انبوه گیاهان محو نشن .






وقتی آکواریوم شما پر شد می بینید آب آکواریوم کمی تیرها ست .





نکته ای که خیلی از آکواریومیست ها دقت ندارن و اغلب باعث دلسردی اونها میشه همینه . چون میبینن آب آکواریوم تار و کدر شده و شدیدن تو ذوقشون میخوره . این تاری حتا در چند روز آینده بیشتر هم میشه اما دقت کنید که نکته مهم در برپایی آکواریوم همینجاست . شما باید بدونید وقتی آکواریوم رو پر از آب میکنید , در واقع اقدام به ایجاد یک اکوسیستم جدید و مصنوعی با عوامل بیولوژیک کردید . اکوسیستم هم برای اینکه جا بیفته و به کار بیفته نیاز به فعال شدن باکتریها و زمان داره . به همین دلیل صبر و حوصله نیازه و خرید ماهی ها باید در آخرین مرحله باشه . آکواریومیست های کم تجربه و تازه کار دلسرد میشن و فوری اقدام به عوض کردن آب آکواریوم میکنن و حتا چندین بار آب رو عوض میکنن اما همچنان آب تار هست . در صورتیکه هر کاری بکنین باز هم آب تیره میشه و دلیل اون زنده شدن محیط آکواریوم از نظر بیولوژیکی هست . باکتری ها شروع به فعالیت میکنن و برای همین آب تار میشه و حتا کمی بوی گندیدگی پیدا میکنه که کاملن طبیعیه . ولی بعد از یک هفته , بسته به بزرگی و حجم آب آکواریوم , آب تیرگی ش رو از دست میده و صاف و زلال میشه !!!! برای سریعتر برقرار شدن اکوسیستم میتونید چند عدد ماهی زبرا یا گورخری در آکواریوم بندازید و یا برای سرعت بخشیدن به برقراری اکوسیستم از محلول های ویژه مثل Aquasafe و EasyBalance و یا کپسول های Bactozym که حاوی باکتری ها و مواد فعال کننده باکتریها هستن استفاده کنید که البته گرون قیمت هستن . بعد از شفاف شدن آب , در واقع تازه در این مرحله ست که آکواریوم به درستی نصب و راه اندازی شده و اکوسیستم زنده میشه و میتونید اقدام به ریختن ماهی ها کنید .
وقتی آکواریوم رو از آب پر کردین از محلول ضد کلر برای برطرف کردن کلر محلول در آب لوله کشی استفاده کنید طبق دستور روی بطری . این محلول رو از آکواریوم فروشی ها میتونید تهیه کنید . حالا فیلتر ها رو بکار بندازین و بخاری رو روشن کنید و چند روزی صبر کنید تا شرایط کم کم آماده بشه از نظر زیستی . یکی دیگه از کارهایی که بعد از پرکردن آکواریوم باید انجام بدین افزودن نمک به آب هست . همه ماهی های آکواریوم نیاز به شوری نسبی آب دارن . هم برای سلامتشون و هم ضد عفونی شدن آب . به ازای هر 10 لیتر آب آکواریوم یک قاشق غذا خوری سر صاف نمک طعام یُد دار یا نمک خالص در آکواریوم بریزید . برای بدست آوردن حجم آکواریومتون هم میتونین طول رو در عرض و در ارتفاع ضرب کنین تا ظرفیت آب بدست بیاد و بر طبق اون کمی کمتر نمک اضافه کنید . مثلن برای آکواریوم 80 لیتری , پنج قاشق غذا خوری نمک لازمه .
بعد از اضافه کردن این مواد و روشن کردن فیلترها و سنگ هوا , حالا باید چند روزی صبر کنید تا آکواریوم جا بیفته و آب شفاف بشه ! از انداختن ماهی در این شرایط جدن خودداری کنید چون در این موقع آکواریوم پر از ازت و آمونیاک و کلر هست و باعث مرگ فوری ماهی ها و وارد اومدن شوک به ماهی ها میشه , آب ششها از کار می افتن و ماهی ها سریع و بدون علت میمیرن !!!! در ضمن برای چند روز بویی شبیه بوی گاز متان و انیدریک کربنیک و گاه هیدروژن سولفوره از آب به مشام میرسه که کاملن طبیعی هست و جای نگرانی نیست و به مرور تا زمان جا افتادن آب از بین میره !!!!!
تعیین p.H آب :
به مقدار یون هیدروژن در آب که همون +H هست میگن pH . یکی از مهمترین قسمتهایی که در موقع برپایی آکواریوم باید بهش توجه کرد میزان pH آب هست یا درجه قلیایی یا اسیدی بودن آب ! حرف P مخفف کلمه power به معنی قدرت هست و حرف H مخفف کلمه هیروژن و در کل به معنای قدرت و میزان هیدروژن محلول در آب گفته میشه . طبق جدول , میزان pH از عدد یک تا 14 تعیین میشه . عدد یک به معنای اسیدی بودن شدید اب هست و عدد هفت به معنای خنثی بودن آب و عدد چهارده به منی قلیایی بودن شدید آب . برای تعیین میزان pH آب از کاغذ ها یا محلول های pH سنج یا معرف ها استفاده میکنیم . با فرو بردن این کاغذها در آب و تغییر رنگ اونها , بر طبق راهنمای جدول , میتونیم به میزان اسیدی یا قلیایی بودن آب پی ببریم . نکته ای که خیلی مهمه بدونید این هست که بیشتر ماهی نیاز به pH 7.5 دارن . فقط تعداد کمی از ماهی ها هستن که نیاز به آبی کمی اسیدی دارن مثل دیسکوس ها . برای اسیدی کردن آب آکواریوم از اسید فسفریک یا آب لیمو یا اسید کلریدریک HCL استفاده میکنیم و برای قلیایی کردن آب از جوش شیرین یا آهک .
معرفی محصولات کمکی برای برقراری سریعتر شرایط زیستی در آکواریوم :
قرص Biocoryn H3 :
از این قرص برای آکواریومهایی استفاده میشه که در اون تعداد زیادی ماهی نگهداری میکنن و شلوغ هست و یا آکواریوم هایی رو که تازه آب کردن و میخوان شرایط مناسب در اون برقرار بشه ! کار این قرص اینه که شرایط شیمایی آب رو ثابت نگه میداره و از تار شدن آب جلوگیری میکنه و باعث سریعتر تجزیه شدن مدفوع و باقی ماده ذرات غذاها در آکواریوم میشه . با استفاده از این قرص میشه تعداد ماهیان بیشتری رو در آکواریوم نگهداری کرد .
قرص Bactozym :
با استفاده از این قرص فعالیت باکتری های مفید آب و فیلتر ها رو سریعتر میکنیم و اونها با رشد بالاتری تکثیر پیدا میکنن . البته مورد استفاده این قرص در زمانی هست که تازه آکواریوم رو از آب پر کردیم و برای سریعتر برقرار شدن شرایط زیستی مطلوب ازش استفاده میشه چون بطور میانگین یک تا دو هفته زمان لازمه تا بطور خودبخود شرایط آماده بشه و باکتری های مفید شروع به فعالیت کنن
+ نوشته شده در  سه شنبه ششم بهمن 1388ساعت 2:17  توسط abtin  | 

گیاهان آکواریوم

گیاهان آکواریوم نقش بسیار مهمی در ایجاد تعادل اکوسیستم آکواریوم بازی میکنن . گیاهان آکواریوم درست مثل درختان عمل میکنن و محیط آکواریوم رو زیباتر و سالم تر میکنن . دی اکسید کربن و گازهای زیان آور رو از آب میگیرن و اکسیژن پس میدن . محلی برای مخفی شدن بعضی گونه های ماهی ایجاد میکنن و محرکی هستن برای تولید مثل بیشتر ماهی ها . مواد معلق در آب رو جذب میکنن و باعث شفاف شدن آب میشن . بعضی از باکتریهای مضر و معلق در آب رو هم جذب میکنن و باعث سلامتی محیط آب میشن و بطور کلی نقش مهمی در ایجاد و پایداری اکوسیستم یک آکواریوم زیبا و سالم ایفا میکنن . برای کاشتن گیاهان از یک بستر ماسه ای یا شنی استفاده میکنن . بهتره بجای استفاده از ریگ یا ماسه های کنار دریا , از ماسه های درشت و صیقلی به درشتی 5 میلیمتر استفاده بشه تا ریشه ها بتونن در داخل این بستر نفوذ کنن . استفاده از گلدانهای سفالی هم برای کاشت گیاهانی که نیاز به خاک غنی دارن و یا دارای ریشه های ترد و شکننده و یا پراکندگی زیاد ریشه هستن مفیده . این اواخر هم سبد های پلاستیکی کوچکی ساخته شده که ریشه گیاهان رو در داخل اون قرار میدن و بعد سبد رو داخل ماسه فرو میکنن . گیاهان آکواریوم در کل به سه دسته تقسیم میشن :

 

گیاهان رو آبی .

گیاهان میان آبی .

گیاهان زیر آبی .

 

گیاهان رو آبی :

 

که در سطح آب شناور هستن , قابل کاشتن نیستن و روی سطح آب رشد میکنن و نیاز به نور شدید دارن و از ذرات معلق در آب تغذیه میکنن . این گیاهان مناسب برای تولید مثل ماهی های زنده زا هستن و بچه ماهی ها در لای برگها و ریشه های نازک و کوچک اونها مخفی میشن و محیط مناسبی برای زایمان ماهی های بالغ فراهم میکنن و از طرفی هم سطح آب رو تمیز و پاک نگه میدارن به علت قرار گرفتن در سطح و جذب مواد آلی سطح آب . این گیاهان در واقع به نوعی انگل و مزاحم هم به حساب میان چون در مدت کوتاهی تمام سطح آب رو میپوشونن و مانع از رسیدن نور و اکسیژن به عمق آب و گیاهان دیگه میشن نمونه این گیاهان انگل Azolla هست که در تصویر مشاده میکنید . بهتره هر چند وقت مقداری از این گیاهان رو دور بریزید و یا از ماهی های گیاهخواری مثل سیلور دالر و یا گورامی ها هم جزو ماهیهاتون داشته باشید تا این نوع گیاهان رو کنترل کنن . در ایران تنها یک نوع از این گیاهان فروخته میشه به اسم " کرفسی " یا Wisteria که گیاهی بسیار زیبا با رشدی فوق العاده ست . کافیه یک بوته کوچک از اونو روی آب آکواریوم بندازین تا در مدت خیلی کوتاهی تمام سطح آب رو بیپوشونه و زیبایی خاصی به آکواریوم بده . یکی از گیاهان دیگه که بیشتر مخصوص برکه ها ست گیاه نیلوفره که اون هم زیبایی خاصی داره و میشه در حوض هایی که ماهی طلایی نگهداری میکنن اونو پرورش داد .

 

 

گیاهانی که در لایه های میانی آب قرار دارن :

 

گیاهانی هستن که ریشه اونها چندان عمیق نیست و بیشتر در لایه های میانی آب معلق هستن و تا سطح آب رشد میکنن .  نیاز به مواد آلی مغذی برای تغذیه ندارن و این مواد رو توسط ریشه هاشون از خود آب دریافت میکنن و نیاز به بستر مناسب ندارن .

 

گیاه " الودئا " Elodea :

 

این گیاه  در ایران هم فروخته میشه و بصورت ساقه ای تُرد با برگهای ریز و فر خورده و زیباست . خیلی سریع رشد میکنه و تکثیر میشه و کافیه وقتی دراز شد اونو قطع کنیم و دوباره بکاریم . این گیاه باعث شفاف شدن سریع آب آکواریوم میشه و ذرات معلق در آب رو به سرعت جذب میکنه . در شرایط مناسب از گیاه ریشه های درازی تا سطح آکواریوم رشد میکنه و اونو زیباتر میکنه و در فصل تابستان هم گل میده .

خانواده : Hydrocharitaceae

اقلیم : بین المللی

قلم رو : بین المللی

متعلق به کشور : کانادا

ارتفاع : 100-40 سانتی متر

پهنا : 5-3 سانتی متر

میزان نور : متوسط و خیلی زیاد

دما : 20-10 درخه سانتی گراد

میزان سختی : خیلی نرم و خیلی سخت

میزان پی هاش : 10-5

میزان رشد : بسیار سریع

سختی نگه داری : آسان

 

 

گیاهانی که ریشه اونها در خاک یا ماسه و بستر آکواریوم قرار داره :

 

 جزو زیبا ترین و با دوام ترین گیاهان آکواریوم هستن . متاسفانه در ایران گیاهان آکواریومی تنوع چندانی ندارن و به چند نوع خاص محدود شدن . در ایران فقط چند نوع با دوام از این گیاهان فروخته میشه . این گیاهان مثل گیاهان آپارتمانی دارای ریشه هستن و رشد خوبی دارن و زیبایی فوق العادی ای به محیط ماهی ها میبخشن . از مواد آلی موجود در بستر آکواریوم بعنوان کود و خاک تغذیه و استفاده میکنن و با جذب این مواد باعث زلال شدن آب و بهینه سازی محیط آکواریوم میشن . بعضی از معروفترین این گیاهان شامل گیاهان زیر میشن :

 

گیاه " کریپتون "  Cryptocoryne :

 

مشهورترین و بهترین و مناسب ترین این گیاهان آکواریومی هست که خیلی مناسبه برای آکواریوم . گیاه زیبا و با دوامی هست که رشد خوبی داره و خیلی عالی تکثیر میشه . این گیاه برتری ای که نسبت به گیاهان دیگه آکواریوم داره اینه که توسط ماهی های گیاهخوار و یا حلزونها خورده نمیشه . دلیلش هم اینه که برگها و ساقه این گیاه تلخه و ماهی ها رغبتی به خوردنش پیدا نمیکنن . در ضمن این گیاه در نور کم و متوسط و دمای بالای آب هم بخوبی رشد و نمو میکنه و زیبایی خاصی داره و گل های زرد رنگی در زمستان میده که خیلی خوش بو هستن . در صورتیکه باقی گیاهان آکواریومی برای بیشتر ماهی ها غذا به حساب میان و خورده میشن و از طرفی گرمای آب و نور کم اونها رو خراب میکنه . نکته ای که در پرورش گیاه کریپتون باید در نظر بگیرید اینه که این گیاه با بعضی از انواع گیاهان نمیتونه رشد کنه و گیاهانی که در کنار این گیاه کاشته میشن , بزودی خشک میشن . یکی از این گیاهان گیاه والیس Vallis یا همون گندمی نام داره که اگر با گیاه کرپتون کاشته بشه , سریع زرد و خراب میشه و از بین میره . دلیلش هنوز مشخص نیست و این دو گیاه با هم همزیستی ندارن . گیاه کریپتون تا سطح آب رشد میکنه و برگهای مواج و زیبایی داره و اگه در نور طبیعی قرار بگیره حتا گل هم میده . در شرایط مناسب گاه به ارتفاع یک متر رشد میکنه . تکثیر اون از طریق پاجوش هایی هست که از خود گیاه خارج میشه و در مدت 6 ماه یک آکواریوم بزرگ رو بطور کامل میپوشونه و بسیار زیبا میکنه . جزو گیاهان گران قیمت به حساب میاد و یک بوته کوچک اون بین 3 تا 5 هزار تومان قیمت داره . خیلی خوبه که این گیاه رو در گلدانهای سفالی سوراخ دار و یا گلدانهای پلاستیکی مشبک مخصوصی که مثل سبد هستن بکارن تا موقع عوض کردن آب آکواریوم ریشه ش آسیب نبینه و در ضمن زیاد از حد در زیر ماسه پراکنده نشه .

 

خانواده : raceaeA

اقلیم : آسیا 

قلم رو : جنوب شرقی آسیا

متعلق به کشور : تایلند

ارتفاع : 60-15 سانتی متر

پهنا :20-15  سانتی متر

میزان نور : کم و خیلی زیاد

دما : 28-20  درجه سانتی گراد

میزان سختی  : نرم و خیلی سخت

میزان پی هاش : 9-5

میزان رشد : متوسط

سختی نگه داری :آسان

 

 

گیاه " والیس " Vallisneria :

 

جزو یکی از گیاهان زیبای آکواریومی هست که در شرایط مناسب مثل آبی با جریان ملایم و نور زیاد سریع رشد میکنه . برگهای اون باریک و نواری شکل هستن و گاه پیچ خورده هستن و تا سطح آب رشد میکنن . سریع تکثیر میشه و پاجوش هایی که از گیاه خارج میشه در مدت کوتاهی میتونه آکواریوم رو بپوشونه . این گیاه در آب سرد بهتر رشد میکنه و در فصل پاییز رنگ برگها کمی متمایل به قرمز میشه !! نوع دیگه ای هم از این گیاه هست که برگهاش پیچ خورده نیست و کاملن صاف و نواری شکل هست و رشد سریعتری داره و بصورت انبوه رشد میکنه . این گیاه گونه های زیادی داره و طول و پهنای برگها در انواع مختلف اون متفاوت هستن . اما شرایط رشد همه اونها یکسانه .

 

Hydrocharitaceae   خانواده :

اقلیم : آسیا

قلم رو : جنوب شرقی آسیا

ارتفاع : 15-10 سانتی متر

پهنا :  15-5 سانتی متر

میزان نور : کم و خیلی زیاد

دما :  28-20 درجا سانتی گراد

میزان پی هاش :

میزان سختی : نرم و سخت

میزان رشد : متوسط

سختی نگه داری : متوسط

 

 

گیاه " لودویژیا " , Ludwigia :

 

در ایران به این گیاه سیوی گفته میشه و 2 نوع برگ پهن و برگ قرمز اون فروخته میشه . جزو گیاهان متداول آکواریوم هست . برگهای نازک و ترد و سبز روشنی داره و خیلی رشد سریعی پیدا میکنه . وقتی که به سطح آب رسید کافیه ساقه اونو از وسط قطع کنین و دوباره بکارین . در مدت کوتاهی ریشه میده و به گیاه جدیدی تبدیل میشه ! بهتره این گیاه در آکواریومی باشه که ماهی های گیاهخوار وجود ندارن چون به علت داشتن برگهای ترد , مورد علاقه ماهی هاست و برگهاش رو بزودی از دست میده و توسط بسیاری از ماهی ها خورده میشه !! نوع برگ قرمز این گیاه بصورت بوته کاشته میشه تا بواسطه برگ های قرمز رنگش دکور آکواریوم رو زیبا تر کنه .

 

خانواده :  Onagraceae

اقلیم : آمریکای شمالی

قلم رو : مرکز آمریکا

ارتفاع : 50-20 سانتی متر

پهنا : 15-5 سانتی متر

میزان نور : کم و خیلی زیاد

دما : 30-15  درجا سانتی گراد

میزان سختی : خیلی نرم و سخت

میزان پی هاش : 8-5

میزان رشد : سریع

سختی نگه داری :خیلی آسان 

 

 

خانواده :  Onagraceae

اقلیم : آمریکای شمالی

قلم رو : شمال آمریکا

ارتفاع : 50-30 سانتی متر

پهنا : 8-5 سانتی متر

میزان نور : متوسط و خیلی زیاد

دما : 26-15  درجا سانتی گراد

میزان سختی : خیلی نرم و سخت

میزان پی هاش : 5/8-5

میزان رشد : سریع

سختی نگه داری :خیلی آسان

 

 

 گیاه " کابومبا " , Cabomba :

 

این گیاه با برگهای بادبزنی و زیبای خودش جزو یکی از گیاهای ظریف و زیبای آکواریوم به حساب میاد . بهتره این گیاه بین گیاهان دیگه کاشته باشه چون گیاه ترد و ظریفی هست و به سادگی میشکنه و خراب میشه . رشد سریعی داره و در شرایط مناسب و نور زیاد برگهاش بزرگ میشه و جلوه خاصی پیدا میکنه . چون ریشه هاش عمیق نیست بهتره که در کوزه یا گلدان سفالی کاشته بشه .

 

خانواده : Cabombaceae

اقلیم : آمریکای جنوبی

قلم رو : امریکا

ارتفاع : 80-30 سانتی متر

پهنا :8-5  سانتی متر

میزان نور : متوسط و خیلی زیاد

دما : 26-18 درجا سانتی گراد

میزان سختی : نرم و سخت

میزان پی هاش :7-4

میزان رشد :  سریع

  سختی نگه داری :متوسط

 

 

گیاه " اکینودوروس " , Echinodorus :

 

گیاه بسیار زیبایی هست که در نور زیاد و بستری با املاح معدنی زیاد بصورت انبوه و بسیار سریع رشد میکنه . ساقه ها ترد و شکننده ست و در نور کم گیاه ضعیف میشه . به آبی با درجه اسیدی نیاز داره و بهتر نمو میکنه . در شرایط مناسب از پای گیاه پاجوش هایی بیرون میاد و به این ترتیب زیاد میشه . ریشه های ایم گیاه خیلی پراکنده میشه و بهتره در گلدان کاشته بشه برای جلوگیری از صدمه دیدن .

 

خانواده : Alismataceae

اقلیم : آمریکای جنوبی

قلم رو : جنوب آمریکا

ارتفاع : 30-15 سانتی متر

پهنا :30-15  سانتی متر

میزان نور : کم و خیلی زیاد

دما : 30-20  درجا سانتی گراد

میزان سختی : خیلی نرم و خیلی سخت

میزان پی هاش : 8-5

میزان رشد : متوسط

سختی نگه داری : خیلی آسان

 

 

گیاه " اسپاتی فیلوم " , SpathyPhillum :

 

 یکی از گیاهان نه چندان متداول آکواریوم هست که خیلی شبیه گونه آپارتمانی این گیاهه که در گلدان و خاک نگهداری میشه ! این گیاه برای آکواریوم چندان مناسب نیست ولی بعلت ارزون بودن و برزگ بودن آکواریومیست های کم تجربه اونو خریداری میکنن و بعد از مدتی آب رو آلوده میکنه و خراب میشه چون گیاهی مردابیه و نباید بطور کامل زیر آب باشه و نیاز به بستری غنی از مواد آلی و هوایی با رطوبت خیلی بالا داره . برگهای بزرگ و ضخیمی داره که حتا بیرون آب هم رشد میکنه . در شرایط مناسب گلهای درشت و سفید رنگ خیلی زیبایی میده که بوی خوبی دارن .

 

 

باقی گیاهان آکواریومی چون مناسب نیستن و باعث خرابی آب آکواریوم و بد نما شدن , بدلیل خورده شدن توسط ماهی ها میشن , شرح داده نمیشه !

 

نکته !! در موقع کاشت گیاهان باید توجه کنید که گیاهان رو بهتره در قسمت دیواره عقبی و ته آکواریوم و یا دیواره های کناری بکارید و قسمت وسط رو برای شنای ماهی ها باز بذارید تا هم دید و جلوه بهتری داشته باش و هم ماهی ها بین انبوه گیاهان محو نشن .

 

کود دهی گیاهان آکواریومی :

 

 گیاهان آکواریومی هم مثل تمام گیاهان طبیعی که در باغچه یا گلدان کاشته میشن برای رشد و نمو نیاز به مواد آلی یا کود دارن . در طبیعت گیاهات مواد آلی رو از بازمانده مدفوع و  لاشه گیاهان و جانوران داخل آب تامین میکنن ولی چون در محیط آکواریوم وجود مدفوع و باقی مانده غذا و ... باعث فساد آب و انتشار بیماری میشه و مدام آب آکواریوم سیفون و فیلتر میشه , به همین دلیل باید برای رشد بهتر گیاهان از کودهای مخصوصی که برای این منظور تهیه شده استفاده کرد . کود ها دو نوع هستن : یا بصورت مایع با ترکیبات آهن دار و یا بصورت قرص . بهترین نوع هم محصولات تترا هست که طبق دستور روی بطری یا جعبه باید مصرف بشه . اگر کود مایع باشه به مقدار ذکر شده در روی بطری رو باید در آب آکواریوم ریخت و اگر بصورت قرص باشه باید قرص رو بطور کامل در زیر ریشه گیاه در شن فرو کرد . این قرص ها هیچ ضرری برای ماهی ها نداره و باعث شادابی و رشد زیاد گیاهان آکواریومی میشه و بسیار مفید و لازمه برای رشد گیاهان آکواریومی شما . در کل گیاهان آکواریومی بیشتر نیاز به کودهای آهن دار دارن و در چنین محیطی بخوبی رشد میکنن .

 

 

گاز CO2 :

 

از مواد دیگه مورد نیاز برای گیاهان CO2 هست که نقش مهمی رو در سلامت و استحکام گیاهان ایفا میکنه ! میشه این گاز رو بطور مستقیم در آکواریوم وارد کرد توسط کپسول هایی که ساخته شده و یا از قرص های مخصوصی که برای این منظور وجود داره میتونیم استفاده کنیم تا میزان CO2 آب رو بالا ببریم . این عمل برای استحکام گیاهان و شادابی اونها مفیده و همچنین از رسوب قشر آهک بر روی شیشه آکواریوم و سطح گیاهان جلوگیری میکنه و pH آب رو هم پایدار نگه میداره و از طرفی مقدار اکسیژن محلول در آب رو هم در سطح بالایی نگه میداره . بهترین این محصولات هم متعلق به شرکت تترا هست که در تصویر میبینید .

 

 

 نابود کننده جلبک ها :

 

این قرص هم برای از بین بردن جلبک ها کاربرد داره و با استفاده از اون میشه جلوی تکثیر و انتشار جلبک ها رو گرفت . معمولن در آکواریوم هایی که از نور طبیعی استفاده میکنن و یا نور شدیدی بهشون تابیده میشه بعد از مدتی جلبک ها و فیتوپلانگتون ها شروع به رشد و فعالیت میکنن و هم آب رو سبز رنگ میکنن و هم اشیاء تزئینی آکواریوم رو بد نما میکنن . از طرفی روی شیشه ها و گیاهان و ماسه ها رو هم میپوشونن و آکواریوم رو بد نما جلوه میدن . به همین دلیل هست که از این قرص میشه در کاهش و از بین بردن جلبک ها استفاده کرد . بعد از یکهفته که از مصرف این قرص گذشت جلبک ها کم کم شروع به از بین رفتن میکنن و آب زلال میشه و سطح اشیا تمیز میشه .

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه ششم بهمن 1388ساعت 2:8  توسط abtin  | 

انواع تزئینات اکواریوم

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه ششم بهمن 1388ساعت 2:5  توسط abtin  | 

انواع اکواریوم لاک پشت

+ نوشته شده در  سه شنبه ششم بهمن 1388ساعت 1:58  توسط abtin  |